Wednesday, July 24, 2024
- Advertisement -
- Advertisement -

የተመረጡ ፅሑፎች

እስቲ እንመካከር!

ሰላም! ሰላም! ወገኖቼ እንኳን ለአዲሱ ዓመት በሰላም አደረሳችሁ፡፡ አዲሱ ዓመት የሰላም፣ የፍቅር፣ የመተሳሰብና አብሮ የማደግ ይሆን ዘንድ እመኝላችኋለሁ፡፡ አዲሱን ዓመት  በመመራረቅና መልካም ምኞት በመለዋወጥ ብንጀምረው ጥሩ ነው ብዬ ነው፡፡ ወጋችንንም በዚህ የአዲስ ዓመት ስሜት እያዋዛን እንቀጥል፡፡ በዚህ ዓለም ተጀምሮ የማያልቅ ተወጥሮም የማይላላ ምንም ነገር የለም። አያያዛችን በዚህ ከቀጠለ የእኔና የማንጠግቦሽ ትዳር በዩኔስኮ ሳይመዘገብ አይቀርም።ከምላሴ ፀጉር ይነቀል። አዳሜ በዝነኞች የትዳር ዝና ብዙ እየሰማ ኖሮ፣ ቆይተው ሲፋቱ አመዱ ቡን አይል መሰላችሁ? ቆይ ለምንድነው ግን ሸንበቆ መመርኮዝ የምንወደው? እኔማ ወትሮምይኼ ምኑ ይወራልብዬ ትቼው ነበር። የዘንድሮ ሰው ግን እንኳን ትታችሁለት ወጥራችሁለትም አርፎ አይቀመጥም። በሰው ትዳርና በሰው ወርቅ የሚደምቁ በዝተዋል። ሁሉም ግን ሸምበቆ እንደ መደገፍ እንደሆነ ይኼው መሰንበት ያሳየናል። ‹‹ድሮም በሰው ፍቅርና ትዳር መመካት መጨረሻው ይኼ ነው…›› እያልኩ ስፋንን፣ ማንጠግቦሽ የዝነኛ ተብዬዎችን ጉድ ሰምታ ኖሮ፣ ‹‹እስኪ የእኔና የአንተ 25 ዓመታት የትዳር ጉዞ ይገምገም…›› ብላ ይኼው ሥራ ትቻለሁ። ያውም በአዲስ ዓመት፡፡ መገማገም ከተጀመረማ የሁላችንም ጉድ ለአደባባይ ቢበቃ ደስ ይለኝ ነበረ፡፡ ነበር በነበር ቀረ እንጂ!

የእኛ አገር ግምገማ ታውቁት የለ ቋቅ አይልም? ለማስመሰል ብቻ መገማገም ይደብራል እኮ። የሆነ ሰዓት ላይ ሰለቸኛ። አልቻልኩም። ‹‹ማንጠግቦሽ!›› አልኳት። ‹‹… ያልተኖረ ልጅነትና ያመለጠ ዕድል አንድ ነው። እስካሁን አብረን ኖረናል። ከዚያ በፊት የነበረው ደግሞ አምልጦናል። ከስም በስተቀር ግምገማ ምንድነው ትርፉ?›› ስላት። በጣም ታዝባ አየችኝ። ይኼም የግምገማው አካል ሆኖ ቀረበ። አብዛኛውን የግምገማ ሰዓት ለማነሳቸው ጥያቄዎች መልስ ከመስጠት ይልቅ፣እሱን በጥናት የምናየው ይሆናልእያለች አሰለቸችኝ፡፡ መጨረሻ ላይ እሷ ራሷ ሲመራት፣ ‹‹ሂድ እንዳሻህ!›› ብላ ለቀቀችኝ። እኔ ደግሞ ያመለጠኝን የሥራ ሰዓት ላካክስ በዓመት በዓል ምድር መራወጥ ጀመርኩ። አገሬ ደግሞ እንደምታዩዋት የሚሠራ ሳይሆን የሚያወራ ብቻ ሞልቶባት በየሄድኩበትእንትና የምትባለው ተዋናይ ከባሏ ጋር መፋታቷን ሰማህእያለ ጥንዶቹን ትቶ ነገር የሚሰነጥቅ ይከበኝ ጀመር። አቤት  እኛ። አፍራሽ ተግባርና ፍቺ ስንሰማ የምንቅበጠበጠው ግን ምን ለክፎን ነው? ወይ ከመጀመሪያው ምሳሌ የሚሆንን አርዓያ ማድረግ። ካልሆነ ዝም ማንን ገደለ?! ዳይ ወደ ሥራ ማለትስ አሁን ነው!

እናማ ፍቅር እስከ መቃብር የኢትዮጵያ ድርሰት ሆኖ ሊቀር ነው አሉ። ሰሞኑን እኔና ማንጠግቦሽ የሆሊውድን ጥንዶች ማስናቅ ጀምረናል። ደስ ይላል። ቢያንስ እንዲህ ሰዎች በሥልጣን ብቻ ሳይሆን በፍቅርም ዘለግ ያለ ዘመን ሲኖሩ ደስ ይላል። ማንጠግቦሽ ይኼ የሰሞኑንአበጃችሁ… አበጃችሁ…መባል ትንሽ ሞቅ እያደረጋት በአለፈች በአገደመች ቁጥርየትዳራችን ፅናት መሠረቱ የግምገማ ውጤት ነውእያለች ሳትጠየቅ ጋዜጣዊ መግለጫ እየሰጠች አስቸግራኛለች። ‹‹ምን ላድርጋት?›› ብዬ ምሁሩን የባሻዬን ልጅ ሳማክረው፣ ‹‹እንዴ! ደግሞ በዚህ መጣህ? የመናገር ነፃነቷን እቃወማለሁ ብለህ አንድ ነገር ብትናገራት መጣላታችን ነው…›› ብሎ አስደነገጠኝ።ቀን ሲከፋ በግም ይነክሳልነው የሚባለው? ወዳጄ የባሻዬ ልጅ ጭምር ከተነሳብኝማ ምን አደርጋለሁ ብዬ ዝም አልኩ።

ብቻ ዘንድሮ ለሰላም፣ ለፍቅርና ለዘመናት ወዳጅነት የምንከፍለው ዋጋ አልተመጣጠነም። ደግሞ እናንተም እንደ ማንጠግቦሽጥናት እስኪመልሰው ታገስʼ እንዳትሉኝ አደራ። አንድ በረጋበት የፀና ቀንደኛ የአንድ ፓርቲ ደጋፊ ወዳጅ አለኝ። ‹‹ዕድሜ ለፓርቲያችን ብልህ አመራር፣ አገራችን እንዲህ ዓይነት አስከፊ ጊዜ ውስጥ እንደምትገባ ከበፊት ጀምረን ስንናገር ሰሚ ጠፋ፡፡ አሁን የሚታየው ችግር ሁሉ የተናገርነው ነው…›› ሲል ስል መሳቅ አልቻልኩም። ምንም ቢባል እንኳ ከት ብሎ የመሳቅም ሆነ የማልቀስ መብታችን ተፈጥሯዊ ቢሆንም፣ ለጊዜው ለራሴ አልፈቅድም። እኔማ አንዳንዴ ይህንን ዘመን እፈራዋለሁ፡፡ ሁሉም እየተነሳ ነብይ ወይም ትንቢተኛ ለመሆን ይዳዳዋል፡፡ ከሥረ መሠረቱ የምናውቀውን ችግራችንን እንደ አዲስ አድርገው በመንገር ሊያወዛግቡን ከሚፈልጉ አፍለኞች ጀምሮ፣ ወገባቸው እየተንቀጠቀጠ ሥልጣን ላይ ቁጢጥ ለማለት አገር ለማፍረስ የሚባዝኑት ሽሜዎች ድረስ በየዓይነቱ አሉላችሁ፡፡ አንዱ ታዋቂ ነኝ የሚል ፖለቲከኛ አፉን የፈታው ‹‹የሽግግር መንግሥት›› በሚሉት ሐረግ ነው መሰል፣ አንድ ነገር በተፈጠረ ቁጥር ‹‹የሽግግር መንግሥት›› እያለ ሲያላዝን ጮሌዎቹ የአራዳ ልጆች ፌስቡክ ላይ፣ ‹‹መጀመሪያ የሽግግር ትዳር መሥርት…›› ብለውት አኩርፎ የሽማግሌ ወንደላጤ አልጋው ውስጥ ኩርምት ብሎ ተኝቷል መባሉን ሰምቼ ስስቅ ሰነበትኩ፡፡ የአዲስ ዓመት ቀልድ በሉት!

ጨዋታን ጨዋታ ወንዝን ወንዝ ያስባለው ፍሰት ነውና ከጥናትና ምርምር ጋር አያይዤ አንድ ጨዋታ ላጫውታችሁ። መቼም ዘንድሮ እንደምታዩትና እንደምትሰሙት መነሻና መድረሻ የጠፋበት ነገር በዝቷል፣ ፍሰት ጠፍቷል። ‹‹ዓባይን እንገድብ ብለን ስንስማማ የሐሳብና የጨዋታ ፍሰትን ጭምር አብረን መገደብ ጀምረን ይሆን እንዴ አንበርብር?›› ብለው የሚጠይቁኝ አዛውንቱ ባሻዬ ናቸው። ሰሞኑን ታዲያ ከአባታቸው በውርስ ያገኙትን መኖሪያ ቤት ከአሥር ዓመት ክርክር በኋላ ባለመብትነታቸውን አስጠብቀው ሊሸጡት ከተነሱ አዛውንት ጋር ገጥሜ ነበር። ግለ ታሪካቸውን በተለይ አሥር ዓመት ሙሉ ባረባ ጉዳይ ከወዳጅ ዘመድ ተናክሰው ፍርድ ቤት መመላለሳቸውን ሲያወሩኝ አንጀት ይበላሉ። እኔም ሕጋዊ ወራሽነታቸውን ለማስከበር አሥር ዓመት እንደተንከራተቱት ለሽያጩም እንዳይጓተቱ ሁነኛ ገዥ ፈልጌ ላገናኛቸው ላይ ታች ስል በመንግሥት የንብረት ሽያጭ ዕግድ መመርያ ወጣ። ይህንን ለባሻዬ ብነግራቸው፣ ‹‹ምናለበት አገር ላይ እሳት ለኩሰው ሕዝብ እያስጨረሱ ያሉ ሰይጣኖች ላይ ፈጣሪ ዕግድ አውጥቶ ቢገላግለን…›› አሉኝ፡፡ አሁንስ ያሰኛል!

ከባሻዬ ጋር ስሆን ደስ ይለኛል። እሳቸው ከማያልቅበት የልምድ ዩኒቨርሲቲያቸው የቀሰሙትን ዕውቀት አዋዝተው ሲያቀርቡት የምን ዶክተር የምን ፕሮፌሰር ያሰኛሉ፡፡ እኔ ደላላው አንበርብር ምንተስኖት እሳቸውን ሳዳምጥ ውዬ ባድር ደስ ይለኛል፡፡ አንድ ቀን፣ ‹‹ልጅ አንበርብር ዓለምና ፍርዷ መቼስ የምታውቀው ነው…›› አሉኝና አንድ ታሪክ አጫወቱኝ። አሜሪካ አገር ነው አሉ። ‹‹አንድ መንደር ውስጥ የሚኖር ወጣት ነበር። ልዩ መታወቂያው የሠፈር አውደልዳይነትና ዕፅ ተጠቃሚነት ነው። አንድ ቀን እዚያው የሚኖርበት አካባቢ የምትኖር የቤት እመቤት ሞታ ትገኛለች። ፖሊስ አሟሟቷ የግድያ ወንጀል እንደሆነ ያረጋግጣል። ከመሞቷ በፊት ፆታዊ ጥቃት እንደደረሰባትም ማስረጃ ያገኛል። ከእመቤቲቱ ብቻ ሳይሆን ከገዳዩም የደም ናሙናውን ይገኛል። ወዲያው ያንን ወጣት ጠርጥሮ ያስረዋል። ፖሊስ ድርጊቱን ከእሱ ሌላ የፈጸመ እንደሌለ ያጠናቀርኩት ማስረጃና ምርመራ አረጋግጧል ብሎ ክስ ይመሠርትና የሞት ፍርድ ተፈርዶበት የሚገደልበት ቀን ሳይወሰን እስር ቤት ይገባል። ወጣቱ ʻእኔ ነፃ ነኝʼ ቢል ሰሚ ያጣል። ከሃያ ዓመት በኋል በድንገት ስለዲኤንኤ ሳይንስ ይሰማና እሪ ብሎ በስንት ውጣ ውረድ የተወሰደው ደም ከያኔው ወጣት ከአሁኑ ጎልማሳ ጋር እንዲተያይለት ይጠይቃል። ሲጣራ ፍርደኛው ሟቿ በደረሰችበት አለመድረሱ ተረጋገጠ፡፡ ይህችና ናት ዓለምህ ይህች ናት ዓለሜ…›› ብለው ቆዘሙ። ‹‹የዕድሜ አሳር በዕድሜ ልክ ላይፈታ ትርፉ ስብራት ብቻ…›› ሲሉኝ መጥኔ አልኩ፡፡ ምን ይባላል ታዲያ!

ይኼን ታሪክ ከሰማሁ በኋላ እንዲያው እንደ ምናምን አድርጎኝ ልሞት። እንባ እንባ ይለኛል እንባዬ ጠብ አይልም።ወይ ጉድእልና ሳቅ ሳቅም ይለኛል፡፡ ደግሞ መልሶ ጥርሴ በሰቀቀን ሲፋጭ መልሼ ለራሴው አዳምጣለሁ። ባሻዬ መልሰው፣ ‹‹ምን ነክቶሃል አንተ?›› አሉኝ፡፡ ‹‹በነገሩኝ ጉዳይ መዘፈቄን እንዳያውቁ ብዬ ኧረ ባሻዬ የሰሞኑን ብርድ እንጃልኝ?›› ስላቸው፣ ‹‹ታዲያ ባንተ ብቻ አልመጣ? ብርድና ባለጌ ፊት ከሰጡት አይቻልም። እቱቱ እያልክ አታባብሰው…›› ይሉኛል አምነውኝ። ኋላ አሁንም አሁንም ሲጠይቁኝ የነገሩኝ ቅስም የሚሰብር ታሪክ መሆኑን ስነግራቸው ሳቁብኝ፡፡ ‹‹አንተ እኮ ብልጥ ትመስላለህ እንጂ የዋህ ነህ፡፡ ልብህን ጠንከር አድርገው እንጂ፡፡ አገር እያተረማመሱ ምንም የማይመስላቸው ቀማኞችና ወንበዴዎች በሞሉበት ጊዜ እንደ ወጣቶቹ ቆፍጠን ብለህ ለመጋፈጥ ተነስ እንጂ፡፡ እኔ እኮ ዓለምን እንድታነፃፅርበት ታሪኩን ነገርኩህ እንጂ እንድታንጎላጃበት አይደለም…›› ሲሉኝ ገባኝ፡፡ ነገር ቆይቶ ሲገባ ደግሞ ይቆጫል፡፡ ያናድዳል እንጂ!

ከአብሮነታችን ባይነዋርነታችን፣ ከሳቃችን እንባችን በሚልቅባት ወደዚህች ዓለም እኔ ደላላው አንበርብር ምንተስኖት ከመጣሁበት ቀን አንስቶ እስከ ዛሬ ድረስ ሰው ያለ ኃጥያቱና ያለ በደሉ ሲኮነንና ሲወገዝ እንዳየሁት፣ ሌላ ተገዳዳሪ ኢፍትሐዊ ነገር አጋጥሞኝ አያውቅም። ʻእውነት ትቀጥናለች እንጂ አትበጠስምʼ ያሉትን ምሳሌ አስታውሰን አገራችንን ከሸፍጠኞችና ከከሃዲዎች የመጠበቅ ኃላፊነት አለብን እላለሁ፡፡ አንዱ ነው አሉ፣ ‹አገርህን የምትወደው በምን ያህል መጠን ነው…› ቢሉት፣ ‹የአገር ፍቅር ስሜት በመጠን አይለካም…› ብሎ መለሰ ሲባል ሰምቻለሁ፡፡ እውነት ነው፡፡ ለአገር ደምን ከማፍሰስና አጥንትን ከመከስከስ በላይ ክቡር ሕይወትን በደስታ መሰዋት ለኢትዮጵያዊያን ብርቅ አይደለም፡፡ በአዲስ ዓመት ከሕይወት በመለስም እርስ በርስ በመከባበር፣ በመተሳሰብና በመዋደድ አገርን ከግጭትና ከውድመት መገላገልም ሊታሰብበት ይገባል ስል እኔ እንደ አንድ ዜጋ እጠይቃለሁ፡፡ የበኩሌንም እወጣለሁ!

በሉ እንሰነባበት።ዓለም አታላይ እያፏጨሁላችሁ ከምሁሩ የባሻዬ ልጅ ጋር የለመድኳትን ልቀማምስ ወደ ግሮሰሪ አመራሁ። የባሻዬ ልጅ ያወራኛል። እኔ አልሰማውም፣ አፏጫለሁ። ‹‹ደግሞ ከመቼ ወዲህ ነው ፉጨት?›› አለኝ። ‹‹አንዳንዴ ግድ ይላል…›› ስለው በዘመኑ አማርኛ፣ ‹‹ማን ከማን ያንሳል?›› ብሎ እሱም ፉጨት ጀመረ። ሲል ሲል መላ ግሮሰሪው በፉጨት አበደ። ኋላ አንዱ ተነስቶ፣ ‹‹ፉጨትና ንፋስ አልወድም። ንፋስ ትንቢት ሳይኖረው እንደማይነፍስ ሰው ሳይከፋው አያፏጭም…›› ብሎ ሒሳብ ጠየቀ። ‹‹ታዲያ  አንተ መሸሽህ ነው አሁን?›› ሲለው አንዱ፣ ‹‹ተው! ተው! እኔ ደግሞ ምን ድምፅ ኖሮኝ? የቱን ቀልድ ቀልጄ ሕዝብ ስቆልኝ? ወይስ የትኛው ድራማ ላይ ስሜ ገኖ ተጠርቶ እሸሻለሁ? መሸሽ እንዲህ ቀላል አደረጋችሁት እንዴ? ዝና ይጠይቃል እኮ!›› ሲል የግሮሰሪው ታዳሚዎች በሳቅ ፈረሱ። ሳቅ ደስ ይላል!

‹‹ አንቺ ኢትዮጵያ! የሞተልሽ ቀርቶ የገደለሽ በላ! እስከ መቼ ግን?›› ሲል ሌላው፣ ‹‹በምግብ ዋስትና ራሳችንን የቻልንበት ዘመን እየደረሰ ነው እየተባለ ለምንድነው ገዳይም ሟችም እኩል ያልበሉት?›› አለው አንዱ ሞቅ ያለው፡፡ ሳቅ አሁንም። ‹‹የሚያበላ ሳይኖር በይ እንዴት ይኖራል?›› ይላል መልሶ ያ። ‹‹ኧረ እናንተ ሰዎች እንዳታስበሉን አርፋችሁ ጠጡ…›› ሲል ከወዲያ ማዶ ጥጉን ይዞ የተቀመጠው፣ ‹‹ሳትበላ ነው እንዴ የምትጠጣው?›› ይላል ሰካራሙ። ሳቅ በሳቅ። የባሻዬ ልጅ ሹክ ይለኛል። ‹‹አንበርብር እኔ መሄዴ ነው። ሰው ሳቁ ሳይመጣበት ደጋግሞ ሲስቅ አልወድም…›› ሲለኝ እኔም ከመቀመጫዬ እየተነሳሁ ‹‹ማን ይወድና?›› አልኩታ። የጠጣነውን ከፍለናል። የሳቁን አልከፈልን። ማን በሳቀው ማን ይከፍላል? ማን ባለቀሰውስ ማን ይስቃል? ኧረ ባልተከፈለበት የሚስቁ በዙ!

በዚህ መሀል አንዱ የሠፈር ለቅሶ ሊያስተዛዝን መሸት ሲል ይሄዳል ብሎ ወግ ጀመረ፡፡ ቀደም ብሎ ግን ቀማምሶ ሞቅ ብሎታል፡፡ ለቅሶው ቤት ደርሶ ገና ከመቀመጡ አንዱ በነገር፣ ‹‹ዛሬ እንዴት በጊዜ ተገኘህ?›› በማለት ወጋ ያደርገዋል፡፡ ሞቅ ያለው ሰውዬም፣ ‹‹ለነገሩ በጊዜ መገኘት ጥሩ ነበር፡፡ ነገር ግን ቀን በነገር ስታቆስሉን እየዋላችሁ እንዴት በጊዜ ቤታችን እንግባ? ቁስላችን እንዲሽር እኮ ነው ጂን የምንጋተው…›› ሲለው የለቅሶው ድንኳን በሳቅ ውካታ ተርገበገበ፡፡ ነገሩ እየከፋንም ቢሆን እንሳቅ ነው፡፡ ጥግ ላይ የተቀመጡ ከዕድሜውም ከዕውቀቱም ገፋ ያደረጉ ጎምቱ ድምፃቸውን ከፍ አድርገው፣ ‹‹እስቲ እንደማመጥ!›› ሲሉ ትኩረታችንን አገኙ፡፡ ፈገግ እያሉ፣ ‹‹መነጋገር መልካም ነው፡፡ ሐሳብ መለዋወጥም እንዲሁ…›› ብለው፣ ‹‹መመካከርን የመሰለ ነገር የለም፡፡ ከብልህ የተማከረ ደግሞ ጥቅሙ ከፍ ያለ ነው፡፡ እርስ በርስ ስንገናኝ እንመካከር፡፡ ወጉም በምክር ይውዛ፡፡ ምክር የማይሰሙ ናቸው ካሰቡበት የማይደርሱት፡፡ አገርም ሆነ ቤተሰብ የሚያስተዳድር ጥሩ መካሪ ያሻዋል፡፡ መካር የሌለው መከራ ይመክረዋል፡፡ ለዚህም ነው አዝማሪውሰሚ የለም እንጂ ሰሚማ ቢኖር መካሪ ነበርያለው…›› ብለው መልካም አዲስ ዓመት ተመኝተውልን ተሰናበቱን፡፡ መልዕክቱ እንመካከር ነው፡፡ ለእናንተም መልካም አዲስ ዓመት!  መልካም ሰንበት!

Latest Posts

- Advertisement -

ወቅታዊ ፅሑፎች

ትኩስ ዜናዎች ለማግኘት