Tuesday, May 21, 2024
- Advertisement -
- Advertisement -

የተመረጡ ፅሑፎች

​​​​​​​ቀልድም ይሰለቻል!

ሰላም! ሰላም! አከራረማችን እንደምታዩት ስለሆነ ስለሰላም አጥብቆ ማሰብ የሚያስፈልግበት ጊዜ ላይ ነን ብላችሁ፣ ምን ማለቴ እንደሆነ ይገባችኋል ብዬ እገምታለሁ፡፡ ግምቴን የሚያጠናክሩልኝ በርካታ ምክንያቶች እንዳሉኝም ሳትረዱ አትቀሩም ብዬ አስባለሁ፡፡ ሐሳቤ ለማንም ግልጽ እንደሚሆንም እንዲሁ ለማለት ያህል ነው፡፡ አንዳንዴ እኮ ምን ሰላም አለ ያሰኛል፡፡ እሳት በጉያቸው ታቅፈው የሚዞሩ መሰሪዎች እያሉ የምን ሰላም ነው ቢባል ምን ይገርማል? ለማንኛውም አንዱ ነው አሉ፡፡ አንዱ ስላችሁ ደግሞ ይኼ ኮምፒዩተር ላይ ያለው ማለቴ አይደለም፡፡ እሱንማ መሆን ብንችል በምን ዕድላችን? የኑሮ ሩጫችንን አቋርጠን ኑሮን ራሱ አንዱ እያደረግን አንዘፍንም ነበር? ‹እሱም አውቆ ሰማይን አርቆሆነና ነገሩ ሰው ሕይወቱን አንዱ ማለት ቢያቅተው በአምሳሉ ሮቦት ፈጠረ፡፡ ይኼም እንደ አንዱ ከተቆጠረ ቁጠሩት፡፡ ግን አንዱ ይቆጠራል እንዴ? ለጨዋታው ድምቀት ነው የምጠይቃችሁ፡፡ በጣም ከማዳመቄ በፊት ግን ስለዚያ አንዱ ስላልኳችሁ መከረኛ ልንገራችሁ፡፡ ዓይኔን ጋረደኝ ብሎ ሆስፒታል ይሄድላችኋል፡፡ ቅድመ ምርመራ አስፈላጊ በሆነበት ዘመን ጉዳችንን የትኛው ሐኪም በነገረን፡፡ የምሬን ነው፡፡ እናም አጅሬ ሲመረመር በደምህ ውስጥ ብዙ ስኳር ተገኝቷል አለው ሐኪሙ፡፡ ሰውዬው እየተወናጨፈ ቀወጠው፡፡ ሐኪሙ ስለስኳር በሽታ ያለው ግንዛቤ መስሎት እንዲያ ያደረገው ዘና አለ፡፡ ከዚያ አንዱ ምን ቢለው ጥሩ ነው? ‹‹ዶክተር ስንት ኪሎ ነው?›› አይለው መሰላችሁ? አንዳንዴ ቀልድ ይመራል መሰል!

እኔ ግን ከኪሎው ጥያቄ የተመቸኝ ታሪኩን ሲነግሩኝ አንዱ ብለው መጥራታቸው ነው፡፡ ስለዚህ ቅድም ስላችሁ እንደ ነበረው ሕይወትን እንደ ኮምፒዩተር ምትኃት ወደ ኋላ ክሊክ ማድረግ ቢቻል የስኳር እጥረት፣ የውኃ ድርቀት፣ የቤት እጥረትና የአየር ንብረት ምን ቅጡ ባለበት ተመለሰ ማለት እኮ ነው፡፡ ነገር ሁሉ በነበር ቀረ እኮ ጎበዝ፡፡ ይኼን ብዬ ያማረልኝ መስሎኝ ለባሻዬ ልጅ አጫወትኩት፡፡ በአንዴ አመድ መስሎ ዙሪያ ገባውን ካየ በኋላ፣ ‹‹እንዴት እንዲህ ትላለህ? ጤና፣ ስኳር፣ ውኃ፣ መሬት፣ አየር በነበረበት ቢመለስ ባለበት የማይመለስ እኮ በዙ አለ፤›› አለኝ፡፡ ‹‹ምንድነው?›› ስለው ምን ቢለኝ ጥሩ ነው? በሁለት አኃዝ ይምዘገዘጋል ተብሎ በሚወራለት አረፋው ኢኮኖሚያችን ጀምሮ፣ ሰርቆ የከበረን አነሳስቶ በመንገድ መሠረተ ልማት አድርጎ የከተማ ባቡራችንን ተሳልሞ ብዙ ብዙ ጠራልኝ፡፡ ‹‹በቃ አሁን የተናገርኩትን አንዱ በለው…›› ብዬ ፈትለክ አልኩኝ። ይሞታል እንዴ!

ነገርን ነገር ያነሳዋል፡፡ ያጣነው እንደ ስኳር የሚጣፍጥ እንጂ የሚመር እንዳልሆነ ልቦናችን ያውቀዋል፡፡ ያውስ ለጨዋታ? ይብላኝ ለእነ ለዛ ሙጥጥ፡፡ ነገረኛ ሆንኩ እንዴ? ለነገረኛም ነገረኛ ያዝለታል፡፡ አላዝልን ብሎ የተቸገርነው በበሽታችን ልክ መድኃኒት ብቻ ነው፡፡ ‹‹በሽተኛው በዛ መድኃኒት አነሰ…›› ያለው ዘፋኙ ወዶ መሰላችሁ? ‘ማንም የወደደውን ያገባና የዘፈነ የለምእንዳትሉኝና እንዳልስቅ፡፡ ውድ ባለቤቴ ማንጠግቦሽ ሰሞኑን በገባች በወጣች ቁጥር፣ ‹‹የዘንድሮን ገበያ በሕልሜ በሆነ ባየሁት… ›› እያለች ታንጎራጉራለች፡፡ እኔ ደግሞመልዕክት ይኖረው ይሆን? ወጪ አነሰኝ እያለች ይሆን?’ እያልኩ መጨነቅ፡፡ ገቢዬን ወጪዬን ስደምርና ስቀንስ፣ አካውንቴ ውስጥ ያለችውን በዶላር ስመታትና መመንመኗን ስገነዘብ ላቤ በጀርባዬ ኩልል ብሎ ይወርዳል፡፡ የኑሮ ውጣ ውረድ ሲታሰብ ድካም ነው የሚተርፈን? የገበያው እያደር ዋጋ መቆለል የኢኮኖሚው ዕድገት ማሳያ ይሆን እንዴ? ቢጨንቀኝ እኮ ነው የምጠይቃችሁ። ለነገሩ እሳት የተሸከሙ ጉዶች በበዙበት በዚህ ጊዜ በእንዲህ ዓይነቱ ጉዳይ ጨነቀኝ ማለት አጉል ቅንጦት ነው፡፡ ቅንጦት ስሙ እንጂ ግብሩ መቼ ታውቆ አትሉኝም፡፡ እኔ ነኝ ቀበጡ!

በኋላ ታዲያ አስቤ አስቤ ሲደክመኝ የባሻዬን ልጅ፣ ‹‹ምን አባቴ ባደርግ ይሻለኛል?›› ብዬ ማማከር። ምን ይለኛል፣ ‹‹ቆይ ትንሽ ታገስ ማንጠግቦሽ ብቻ አይደለችም ሁላችንም ነን የኪነት ቡድን መሥርተን ኑሮ መረረን እያልን የምናንጎራጉረው…›› አለኝ፡፡ ‹‹እንዴት ሁሉም?›› ስለው፣ ‹‹በቃ ሁሉም ሰው ተያይዞ ኑሮ መረረኝ እያለ ይጨፍራል…›› ሲለኝ፣ ‹‹ታዲያ ምነው እንዲህ ያለውን ነገር ቀደም ብለህ ሳትነግረኝ?›› ስለው፣ ‹‹ዕብደት ደግሞ የምን ትንበያ ነው የሚያስፈልገው…›› አይለኝ መሰላችሁ። ጉድ እኮ ነው እናንተ! ‹‹ፅድቁ ቀርቶብኝ በቅጡ በኮነነኝ›› አለች አሉ፡፡ ‹‹እኔ ነዳጅ፣ የከበሩ ማዕድናትና ሌሎች ፀጋዎቻችንን ከምድራችን አውጥተን የኮራ የደራ ኑሮ ይጠብቀናል ስል፣ ጭራሽ ለአማኑኤል አልጋ እየታጨን ነው ለካ…›› ስለው ምን ቢለኝ ጥሩ ነው? ‹‹ተው እንጂ አረጋጋው አንበርብር…›› አለኝ፡፡ ኧረ እንዴት ነው ነገሩ ይኼ ዓለም እያደር የሕልም ሆነ እኮ ጎበዝ፡፡ አለን ስንል የለም፣ ከበርን ስንል ድህነት፣ ሰላም ሰፈነ ሲባል ጦርነት፣ ፍቅር ደረጀ እያልን ጥላቻ፣ ተስፋ ሲኖረን ተስፋ መቁረጥ… ጎበዝ ይሰለቻል!

ይልቅ ባለፈው ሰሞን ምን ሆነ መሰላችሁ? እስኪ ደግሞ ስለሥራና አሳሩ ላጫውታችሁ፡፡ ጥጋብና ልክ የለሽነት የዘመናችን መታወቂያ ጉድ ሆኗል መቼም፡፡ እና ከደንበኞቼ ጋር ተደዋውዬ፣ ሚሊዮንን እንደ ሽልንግ ወደ አወረደው ሠፈር ሸመጠጥኩ፡፡ ሰዎቹ ጥሬ ሥጋና ክትፎ ያደነደናቸው፣ ውስኪ ያወዛቸው፣ ማሳጅ የወለወላቸው የሚመስሉ ንፋስ አመጣሽ ባለሀብቶች ይመስላሉ፡፡ አንደኛው ገዥ ሌላው ሻጭ መሆናቸው ነው፡፡ የንብረት ሽያጭ ዕግድ ቢኖርም፣ ከወዲሁ ቀብድ ተቀባብለው የዕግዱን መነሳት የሚጠብቁ ናቸው፡፡ ከሽያጩ ወጣ ብለው ከዚህ ቀደም ስለነበረው ሲያወሩ እነሱ ዘንድ ሁለትና ሦስት መቶ ሚሊዮን ብሮች ተራ ነገር ይመስሉ እንደ ዘበት ይወራሉ፡፡ እኔ ደግሞ የመጣሁበትን ጉዳይ አስታክኬ አንዳንድ ጉዳዮችን ለማንሳት ብሞክርም፣ የእኔ ተራ ወሬ አልጣማቸውም መሰል የያዙትን ወግ ቀጠሉ፡፡ ለነገሩ ደላላ ሲያታልል እንጂ በጨዋነት ማን ያውቀዋል? ቢታወቅም ቅሉ አዳማጭ የሚኖረው አፍ የሚያስከፍት የዝርፊያ ወሬ ሲዘረግፍ ነው፡፡ ያኔ አዳሜ ልቡ ቆሞ ያዳምጣል ብቻ ሳይሆን፣ ሁለመናው ጆሮ ሆኖ ያግበሰብሳል፡፡ ወሬኛ ሁሉ!

ከተጠመቀ ቆየት ካለ ብሉ ሌብል ውስኪያቸው እየተጎነጩ ከቁብ አልቆጠሩኝም፡፡ስታትስቲክስ ኤጀንሲ በአሥር ዓመት አንዴ ከቆጠረህ አይበቃህም?’ ይመስላል ሁኔታቸው፡፡ ወሬያቸውን በአግራሞት እንደ ሞኝ ተመስጬ ስሰማ የድለላ ሕይወቴ ካሳየኝ በርካታ ጉዶች የላቀ ይመስላል፡፡ አንደኛው የከተማውን መሬት ጠራርጎ የገዛ ይመስል፣ በሚቀጥሉት ጥቂት ሳምንታት ስለሚዘረገፉለት ሚሊዮኖች ቁጥር ሲናገር እንደ ቀልድ ነው፡፡ አገር እንደ ካስማ ተወጥራ ነገ ምን እንደሚፈጠር ለመገመት አዳጋች በሆነበት በዚህ መከረኛ ጊዜ፣ ሰውየው በሕልም ዓለም ውስጥ ያለ ይመስል የሚዘረገፍለትን ሲሳይ እያዳነቀ ሲያወራ፣ ያኛውም በጥቁር ገበያው ውስጥ እየፈሰሰለት ስላለው በረከት ሲተረተር የእኔን መኖር የረሱ ይመስሉ ነበር፡፡ እኔ የእነሱ የቅንጦት ወሬ ሳልጠጣ አስክሮኝ ነው መሰል በድን ሆኛለሁ፡፡ ወደ አቅሌ ስመለስ የእነዚህ ሰዎች ነገር ሊያሳብደኝ ስለሚችል ወደ ድህነቴ መመለስ ፈለግኩ፡፡ ለነገሩ 27 በመቶ ወፈፍ ያደርገዋል በሚባልበት አገር ውስጥ የእኔ ማበድ ምንም አይደንቅም፡፡ ጥቂቶች ሁሉንም በተቆጣጠሩበት ዘመን ማበድ ይነሰን እንዴ፡፡ እውነቱ ይኼ ነው በቃ!

እኔን የሚያሳስበኝ ሰፊው መንገድ ላይ ጨርቄን ጥዬ እንዳላብድ ነው እንጂ ሌላው ዕዳው ገብስ ነው፡፡ ‹‹ይህ ሥጋት የጥቂቶች አይደለም እኮ?›› ብዬ ለአዛውንቱ ባሻዬ የገጠመኝን ስነግራቸው፣ ‹‹እሱስ ልክ ነህ፣ ግን ምን ማድረግ ትችላለህ? ይኼንን ለፈጣሪ መተው ነው፡፡ ይህች አገር እንደሆነች ድሮም በእሱ ጥበብ እንጂ በሰዎች ፍላጎት መቼ ተመርታ ታውቃለች?›› ብለው አሸሞሩ፡፡ ባሻዬ የገባኝ ገብቷቸዋል፣ ያሳሰበኝ አሳስቧቸዋል፡፡ ምንም ቢሆን ትልቅ ሰው ናቸዋ፡፡ ትልቅ ሰው ደግሞ በዕድሜ ብዛት ያካበተው ልምድ ብዙ ያስታውሰዋል፡፡ ትልቅ ሰው የነገርን አካሄድ በቀላሉ ስለሚገነዘብ እንደ ዘመኑ ሰው ገለባ አይሆንም፡፡ ገለባ በቀላሉ ለእሳት የሚዳርግ ደካማ ነገር በመሆኑ ነው መሰሪዎች የሚጠቀሙበት፡፡ ‹‹ተረቱም እኮ እሳት ቢያንቀላፋ ገለባ ጎበኘው ነው የሚለው…›› ያሉኝ ባሻዬ ናቸው፡፡ እንዲህ ነው እንግዲህ ቅኔው፡፡ የዘመኑ ትውልድ ግን ቅኔ ሲባል አሽሙር ይመስለዋል፡፡ ‹‹ሰምና ወርቁ ሲፈለቀቅ የሮኬት ሳይንስን ያህል ያስደምማል…›› የሚለኝ ምሁሩ የባሻዬ ልጅ ነው፡፡ ቅኔ የተማረና የተመራመረ እኔ ነኝ ከሚሉ የዓለም ፕሮፌሰሮች ተርታ መሠለፍ እንደሚችል የማይገባው ትውልድ፣ ቅኔ ከአሽሙርና ከአግቦ አልለይ ቢለው ሊደንቀን አይገባም፡፡ ‹‹ትውልዱን መሰሪነትን አስተማርነው እንጂ መቼ በአግባቡ አንፀን አሳደግነው…›› እያለ የሚቆጨውም ይኸው ምሁሩ ወዳጄ ነው፡፡ እውነቱን ነው ትውልዱን ቀጥ ስናደርገው ለአገር መከታ መሆን እንደሚችል እያየን አይደለ እንዴ፡፡ ልክ ነው!

ምሁሩ ወዳጄ ደወለና አንድ አንድ እንበል አለኝ፡፡ እኔም ጊዜ አላጠፋሁ የኮምፓሴን አቅጣጫ በቀጥታ ወደ ግሮሰሪ አደረግኩ፡፡ ስደርስ የባሻዬ ልጅ ያላበው ቢራ አስቀድቶ በአንድ ትንፋሽ እያንደቀደቀ ነበር፡፡ አጠጣጡ እኔንም አበረታታኝ መሰለኝ የቀረበልኝን አንደቀደቅኩት፡፡ ግሮሰሪው በደንበኞች ተሞልቶ ሁሉም ከቢጤያቸው ጋር ወግ ይሰልቃሉ፡፡ እኔና የባሻዬ ልጅ ወጋችንን ስንቀጥል፣ ‹‹አሁንም ፖለቲካችን ዳዴ ማለት አቅቶት አገራችን የግጭት ዓውድማ ስትሆን ያበሳጫል…›› ብሎኝ ድንገት ቀና ብሎ ሲያየኝ ፊቴ ጭጋግ ለበሰ፡፡ አላውጣው ብዬ እንጂ የዚህ የእሳት ጉዳይ በጣም እያበሳጨኝ ነበር፡፡ ዕድሜ ልካቸውን እሳት ተሸክመው የሚዞሩ መሰሪዎች ጉዳይ ያንገበግበኛል፡፡ መሰሪን ዝም ማለት ጥሩ አለመሆኑ እየታወቀ ዝምታ ይገድለናል እንጂ የትም አያደርሰንም፡፡ አንድ ጊዜ አንድ ቀልደኛ ደላላ ወዳጃችን አንዱ በጠራራ ፀሐይ ከበድ ያለ ጥቁር የቆዳ ጃኬት እስከ አንገቱ ቆልፎ፣ እሱ አልበቃ ብሎት ሲጋራውን ለኩሶ በረጅሙ እየማገ ሲሄድ ያገኘዋል፡፡ ቀልደኛው ወዳጃችን ገርሞት እያየው፣ ‹‹ሰማህ በዚህ ጠራራ እሳት ለብሰህ እሳት ጎርሰህ ወዴት ነው?›› ሲለው፣ ‹‹ካለልኝ ወደ ገነት ካልሆነልኝ ወደ ሲኦል…›› አለው ተብሎ ነበር፡፡ የአገር ጠላት መሰሪዎችን እሳት እንደ ለበሱና እንደ ጎረሱ ልክ ማስገባት አይገባም? ነው ወይስ እንደ መጽሐፍ ቅዱሱ እዮብ ትዕግሥታችን ወሰን አልባ መሆን አለበት? ትዕግሥትም ልክ አለው፣ ካልሆነ ቀልድ እየመሰለ ያስጠቃል፡፡ ወዶ አይደለም ለካ አንጋፋው የኪነ ጥበብ ባለሙያ ‹‹እንደ ኮሜዲ ያስጠላኝ የለም…›› ያለው፡፡ ለካ ቀልድም ይሰለቻል! መልካም ሰንበት! 

Latest Posts

- Advertisement -

ወቅታዊ ፅሑፎች

ትኩስ ዜናዎች ለማግኘት