Saturday, May 18, 2024
- Advertisement -
- Advertisement -

የተመረጡ ፅሑፎች

​​​​​​​አባራሪና ተባራሪ!

ሰላም! ሰላም! “እንግዲህ ከምርጫ በኋላም ሕይወት ይቀጥላል” በሚለው አባባል መሠረት፣ እኛም እንጀራችንን ፍለጋ እየተራወጥን መሆኑን ነጋሪም አያሻን፡፡ “ይህ ሕይወት ካለፈው የቀጠለ ነው፣ አሁን የምትኖረው ያለምከውን ነው…አለኝ አንዱ በቀደም። አንዱ የምለው ወድጄ እንዳይመስላችሁ። አንድ አንድ እያልን ካልነጣጠልነው የዘንድሮ ቅዠት ተደራጅቶ ገና ጉድ ይሠራናል። አስቡት እስኪ? ለቁጠባ ቤት ዕጣ እንዲወጣልን ያበራነው ጧፍ ሳይጠፋ፣ከአፈር እንደመጣችሁ ወደ አፈር  ትመለሳላችሁ” ሲሉን፡፡ ሰው ዓይኑ እያየ የሚያድርበት ታዛ ሳይኖረው ከገዛ ሐሳቡ በታች ውሎ እያደረ ልፋቱ ሁሉ ህልም ነው ሲባል። ኧረ ህልምና ራዕይ አይምታታብን ተው፣ ተው። እኔ እኮ የምለው ይኼ አሸባሪነት የሚሉት ነገር መልኩን ቀይሮ አንድ በአንድ መለመለን እንዴ? እንዴት ማለት ጥሩ። አንድ በአንድ የመተንተን ችሎታ የምሁሩን የባሻዬ ልጅ ያህል ባላዳብርም፣ ነገር መበተን በደም የወረስኩት ነው። ምነው የሚወራ ሁሉ ነገር ነገር ይላል እያሉ የሚያስፈራሩ እያሉላችሁ፣ በእኔ የነገር የማጥለል እንዳትገረሙ ብቻ፡፡ እሺ ይህንን ልተወው ይቅር፡፡ በቃ ይቅር!

ምን እያልኩ ነበር? አዎ ሽብርና የሽብር ውሎ መልኩን ሳይቀይር አልቀረም ነበር ወሬያችን፡፡ እንግዲህ እንደምታውቁት ጎዳናው በሁለት ምድብ ከተከፈለ ቆይቷል። ተስፋ በቆረጡና ተስፋ በቀጠሉ፡፡ በነገራችን ተስፋ መቀጠልና መቁረጥ ወሬ ቆርጦ እንደ መቀጠል ቀላል አይደለም፡፡ ስላልሆነ ምን ሆነ? ‹ማን አቀርቅሮ ማን ተዝናንቶ ይኖራልየምትል ነገር ተወልዳለች፡፡ ስለዚህ የትም ሳታውቁት አንዱ ቀረብ ብሎዘመኑ አልቋል ንስሐ ግቡሲላችሁ፣ ዕውን ስለእናንተ መዳን ተጨንቆ መሆኑን መጠራጠር አለባችሁ። እኔማ እንዴት አልጠራጠር? አንዱ ያልኳችሁ ተስፋ አስቆራጭ ከቀበጣጠረ በኋላ ምን እንዳለኝ አልገርኳችሁም ለካ? “ያለህን ሁሉ ሸጠህ ለመንግሥት ግብር አስገባ፡፡ ከዚያ ወደ ቀድሞ ሕይወትህ ዞረህ ተንፍስ…አይለኝ መሳለችሁ? ነገረኞች ይህንን ቢሰሙ የሚያስከትሉትን የነገር ውርጅብኝ ምን እንደሚሆን ስገምት ተውኩት፡፡ መተው ይሻላል!

ስለቤትና ቤተኛ እያሰብኩ ቤት ላሻሽጥ ደፋ ቀና እላለሁ። ቡልቡላ አካባቢ 175 ካሬ ላይ ያረፈች ቅልብጭ ያለችጂፕላስ ዋንካልገዛችሁ ብዬ መቆሚያ መቀመጫ ያሳጠኋቸውን ደንበኞቼ ጠየቁኝ። አዲስ ደንበኛ ማፍራት እንደሆነ ድሮ ቀርቷል። ምክንያቱማ ጊዜው የሞኖፖሊስቶች ነዋ፡፡ እና ከአሁን አሁን አንዱ ደወለ እያልኩ ስቁነጠነጥ ስልኬ ይጮሃል፡፡ሃሎ?” ስልአንበርብር አውጣኝ፣ የዘንድሮን አውጣኝ…አለኝ ከወዲያ፡፡ማን ነህ? ለምን አትረጋጋም?” እላለሁ ዕርጋታ የዘመኑ ታርጋ ይመስል፡፡እንዴት ብዬ ልረጋጋ ፊልሜ ተሰርቆ?” አይለኝ መሰላችሁ? ቀስ ብዬ ሳጣራ እውነትም ፊልሙ ተሰርቆ አንበርብር ዘንድ ደውል ተብሎ ነው የደወለው፡፡ የዘመኑ ባለፀግነት የሕዝብ ሀብት በመመዝበርበር ላይ የተመሠረተ ይመስለኝ ነበር፡፡ ለካ ፊልም መስረቅንም ይጨምራል። ቆም ብዬ ሳስበው ያበሽቀኝ ጀመር። የደላው ባለጊዜ የአገር መሬት በጠፍ ጨረቃ እየወረረ ሸጦ ይከብራል፣ እዚህ ደግሞ ላቡንና ገንዘቡን ጨፍ አድርጎ የሠራውን ምስኪን ይዘርፉታል፡፡ ምድረ ሌባ!

እኔ ደላላው አንበርብር ምንተስኖት ገዥና ሻጭ የማገናኝ ፕሮፌሽናል ደላላ እንጂ፣ እንዲህ ዓይነቱ ጉዳይ ፖሊስን ወይም ዓቃቤ ሕግን ነው እንጂ እኔን ይመለከተኛል ወይ? ብዬራሴ ጥያቄ ባቀርብም መልሱ ቸገረኝ፡፡ የተዘረፈው ሰው ዕንባ አቃጠለኝ፡፡ ውሎ አድሮ አንድ ተማረ ተመራመረ የተባለ ሰው አግኝቼ ጉዳዩን ስነግረው፣ይቀልዳል እንዴ? ሰው ኑሮውን፣ ቤተሰቡን፣ አገሩን፣ ማንነቱን በቁሙ በሚዘረፍበት አገር ፊልሜ ተሰረቀ ብሎ ለአንተ ሲደውል ትንሽ አያፍርም?” ነበር ያለኝ፡፡የተማረ ይግደለኝየሚለው አባባል ደሜን አፈላው፡፡ ሰውዬው ልጅ የዘረዘራቸው ነገሮች ሌላ ራስ ምታት ሆኑብኝ።የት ሄጄ ልሰደድ?” አለ ስደተኛው። ቆይ እኔ ምለው ህልምና ሐሳብ አልቆ ነው ሰው ፊልም ወደ መሰራረቅ የዞረው? ቢሆንስ ሌብነትን የሚፀየፍ ትውልድ የማፍራት ኃላፊነት ያለበት ምሁር ተብዬ ጉዳዩን ካጣጣለብኝ፣ እኔ በፈጠራችሁ እያልኩ የመፍትሔ ያለህ ስል መልሱ ምን አገባው? ሆነና ንዴት በእጥፍ ጨምሮ ደሜ ወደ ላይ አሻቀበ፡፡ ማጅራቴን የወጠረኝ ደም ግፊት ጤናዬን ነሳኝ፡፡ በስንቱ ጤና እንጣ!

በቀደም ደግሞ ከአንድ ለማኝ ጋር በገላጋይ ተለያየሁ። እንጃ ዘንድሮ አመሌ ከፋ። ሆድ አልሰፋ ሲል ምን ይሁን? መታሰቢያ ማጣትም እኮ አንዱ ችግር ነው። በአፍ ሁላችንም እኩል ሆነን። ዕድሜ ለገንዘብ፡፡ ሐውልት የሚቆምለት ትልቅ ሰው ጠፋ፡፡ እና ምን ይመጣ ከዚህ በላይ? ለማኙ፣ ‹‹በነሐሴ!›› ይለኛል፡፡ ወር አያልቅም ብሎ፡፡ በኋላ፣አንተ ሰውዬ ከእኔ ምን አለህ?” ስለው እጁን ዘርግቶ ያራግበው ጀመር። ልመና መሆኑ ነዋ፡፡በነሐሴ ጋሼ፣ አንድ ነሐስ ይጣሉልኝ…ይለኛል። ደግሞ ብለው ብለው በአባባሉ መጥተዋል፡፡  ከማንጠግቦሽ ጋር ሳወራ፣ገና የቤተሰብህን ታሪክ አጥንተው በአያትህ ሙት ዓመት ይመጣሉ…አለችኝ፣ አሰብኩት። ቁጭ ብዬ ሳስበው የአያቴ አሟሟት ትዝ አለኝ፡፡ የአሟሟቷን ሁኔታ እያሰብኩ የሚታየኝ የእኔ አኗኗር ነው። ሐምሌ ወር መጀመሪያ ሰሞን ላይ ሆኜ የምን ነሐሴ ነው እንዳልል ሁላችንም ከዞረብን ሰነባብቷል፡፡ ከራርሟል ማለትም ይቻላል!

ሴት አያቴ አንድ ቀን ማልዳ ተነስታ እንደ ለመደችው አፏን ሳታሟሽ ቤተ ክርስቲያን ተሳልማ ስትመጣ መንገድ ላይእ…እ… ወጋኝ…” አለች በቃ በዛው ቀረች። ምን የለ ምን የለ። ጣር የለ ሕመም የለም፡፡ ምሁሩ የባሻዬ ልጅ የአያቴን አሟሟት ባስታወሰ ቁጥር፣እግዜር አንዳንዴ ልክ እኛ ቴሌቪዥን ሲሰለቸን በሪሞት ኮንትሮል ድርግም እንደምናደርገው፣ በቅጽበት እልም ሲያደርግህ ምነኛ መታደል ነው…” እያለ የአሟሟቱ ጉዳይ ያስጨንቀዋል። እኔ አሁን ይኼን ሁሉ የማወራው ለምንድነው? በየቀኑ መሞት ሰልችቶኝ ነዋ። ቆይ ግን እኔ ብቻ ነኝ ወይስ እናንተም አላችሁበት? ድሮ ድሮ ናፍቆትና ብርድ ይመስሉኝ ነበር በቁም የሚቀብሩት። ያኔ እንዳሁኑ ኑሮ ጣራ አልነካማ። ዛሬ ይኼውላችሁ በቀኝ በግራ ወጪ እያንዣበበኝ እኖራለሁ። ጭራሽ አሁንማ ለማኙም በመድኃኔዓለም ማለቱን ትቶ፣በነሐሴ ነሐስዓይነት በአባባልና በምሳሌ የሚፈልጡኝም መጥተዋል። ነሐስ ከፈለገ የጃፓን ኦሊምፒክ ስለደረሰለት በቲቪ ያንጋጥ፡፡ በቃ ይኸው ነው!

ካነሳሁት አይቀር ስለገንዘብና አያያዙ ብዙ እንድንጫወት ፈልጌያለሁ። እኛና ገንዘብይጥና ድመት ከመሆናችን በፊት፣ እንዲያው ማን ይሙት የሠራነው ግፍ አይቆጠርም። በአጭሩጢባ ጢቤ ተጫወትንበትበተባለው ዓይነት ብንለው ይቀላል። ሌላ ገላጭ የለውም። ዛሬ እሱ በተራው ይኼው ያንቀረቅበናል። እኛም አያያዙን አንችልበት እሱም አንጠባጠቡን አብዝቶት፣ አዳሜ አግኝቶ በማጣት ተውኔት ሰማይ ነክቶ ሲፈርጥ የአልፎ ሂያጅ መሳቂያ ሆኗል። ከአወዳደቅ መማር ለእኛ አልተፈጠረምና የሳቅንም በዓመቱ ሊሳቅብን ተራ እንይዛለን። ኧረ አጀብ ነው። አጀብ ብለን ጀምረን ሳንጨርስ ደግሞ መስከረም ሊጠባ እየተንኳተተ ነው። ሌላ አጀብ። ታዲያ ምን ሆነ መሰላችሁ? ያንን ቤት አሻሽጨ ኮሚሽኔን ተቀበልኩና ባሻዬ አስጠርተውኝ ወደ እሳቸው ሄድኩ። ከገጠር አንድ ዘመዳቸው ታማ እሳቸው ዘንድ አርፋ እየታከመች ነው።

አንበርብር እስቲ አምስት ሺሕ ብር አበድረኝ። የዚህች ልጅ ነገር ትቼማልተወው ነው። ቶሎ አሳክሜ አገሯ ልስደዳት…” ሲሉኝ አንጀቴ ተንቦጫቡጮ ኮሚሽኔን ዘረገፍኩላቸው። የልጅቷ ሕመም ቀላል ቢሆንም ባሻዬ ለምን ይጨናነቁ? የገዛ ቧሏ ሲደበድባት ኩላሊቷ ተበላሽቶ መሆኑን ባሻዬ ናቸው ያጫወቱኝ። እኔ ግን ይኼን እያየሁ መፈላሰፍ ያምረኛል። በፍልስፍና ካልሆነ በምኔ ልወጣው? የዚያን ሕገወጥ ሰው ሸክም ባሻዬ በምን ዕዳቸው ይሸከማሉ? ሕይወት ግን የምትጫወተው ቁማር ምን ዓይነት ነው? እያልኩ ሳወጣ ሳወርድ ኮሚሽኔን ረሳሁት።እኔ ስስት ምክንያት ገጠር የሚኖር ምስኪን ወገኔ ለምን ጎብጦ ይኖራል? የአንዱ የጥጋብ ግሳት ለምድነው ለሌላው እንደ ጦር ነጋሪት ድምፅ ሆኖ የሚሰማው? እያልኩ ጭልጥ በሐሳብ እላለሁ።በደንባራ በቅሎ ቃጭል ተጨምሮሆኖ ነገሩ፣ አንዱን ሳነሳው አንዱን ስጥለው ያለሁበትን ረስቼ ሥራ ፈትቼ የማታ ራቴ ለቁርስ ተሸጋግሮ አገኘዋለሁ። እህህ ነው እንጂ ሌላ ምን ይባላል!

በሉ እንሰነባበት። ማለቱን እንላለን እንጂ መኖሩን ከተውን ቆይተናል። ንግግር የበዛው ለምን መሰላችሁ ታዲያ? እውነቴን ነው። ሰሞኑን ታዲያ እኔና ምሁሩ የባሻዬ ልጅ በጊዜ ተገናኝተን፣ በጊዜ ተጎንጭተን፣ በጊዜ ወደ ቤታችን መሮጥ ይዘናል። የባሻዬ ልጅ  በችኮላ ወጥተን በችኮላ መግባታችንን፣ ‹‹አወይ ኃላፊነትን መዘንጋት?›› ይላል። ‹‹የምን ኃላፊነት?›› ስለው፣ ‹‹አታይም እንዴ እያንዳንዳችን የገዛ ኃላፊነታችንን እየረሳን ነው፡፡ በሰላማችንና በህልውናችን ላይ የመጣውን ችግርሳይቃጠል በቅጠሉንረስተን፣ ይኼው እንደ ፖንፔ ሕዝብ ገሞራው ከፈንዳ በኋላ የሞት የሽረት ጨዋታ ስንጫወት…ሲለኝ ግራ ገብቶኝ ዝም አልኩ። እኔ እምልህ አልኩት ቀስ ብዬ።ምንድነው?” አለኝ።ፖንፔ ማን ናት?” ስለው ከት ብሎ ስቆ፣አይ አንበርብር አረጀህ እኮ?” ብሎ ይስቅብኛል። እሱ የዓለምን ታሪክ ጠጥቶታልና እኔ ማስታወስ ሲያቅተኝ አረጀህ እባላለሁ። ወይ ዘንድሮ አለ ዘፋኙ። እናላችሁ ምሁሩ የባሻዬ ልጅ በትንሹ ያጫወተኝ የፖንፔ ታሪክ መሰጠኝ። መመሰጥ መታደል ነው!

የፖንፔ ሕዝብ በአሁኒቷ ጣሊያን ግዛት ከዛሬ 2,000 ዓመት በፊት ይኖር የነበረ ሕዝብ ነው። ማሲቩየስ የሚባል ታላቅ ተተራ አጠገቡ አለ። ይኼ ተራራ ያልበረደ የእሳት ውኃ ውስጡ እያራገበ ከቀን ቀን ቅራኔው ሲጨምር የፖንፔ ሕዝብ ይበላ፣ ይጠጣ፣ ይዘፍንና ይዳራ ነበር። አንድ ቀን አገር አማን ብሎ ሕዝቡ የዕለት ተዕለት ኑሮውን ሲያከናውን እሳተ ጎሞራ ፈንድቶ ፈሰሰበት። ወደ እኛ ፖንፔ ስዞርላችሁ እኔና የባሻዬ ልጅ ጥቂት እንደተያየን ለአፍታ አንገቴን ባዞር ከየት መጣ ያላልኩት ጠርሙስ በግንባሬ ትይዩ ይምዘገዘጋል። እንዴት እንደሳተኝ አምላክ ያውቃል። ቤቱ በአንድ እግሩ ቆመ። ስድብና ቡጢ ተከታተሉ። ምንም በማናውቀው ነገር በተቀመጥንበት ተቸክለን ቀረን። ፖሊስ መጣ፣ ታፍሰን ፖሊስ ጣቢያ። ማንጠግቦሽ ስትሰማ አሉ ጨርቋን ጥላ ልታብድ ምንም አልቀራት። መርማሪው ፀበኛውንና ሰላማዊውን ከለየ በኋላ የፀቡ መነሻ ሲጣራ፣ ግድግዳ ላይ ያለው አንበሳ ሚዳቆን ሲያባርር የሚያሳይ ምሥል ነው መነሻው፡፡ ከሥር ጽሑፉ፣ “ላታመልጪኝ አታሩጪኝ!” ይላል፡፡ አንዱ ሞቅ ያለው ነው፣ “አባራሪ ማነው? ተባራሪስ ማን ነው?” ብሎ ያነሳው ጥያቄ በአንዱ በተሰጠው ምላሽ፣ “አንበሳው እከሌ ሚዳቆዋ ደግሞ እንትና” ስለተባለ ጠርሙስ ውርወራ የተጀመረው፡፡ ጎበዝ ምርጫው በሰላም ተጠናቆ ካበቃ በኋላ አባራሪና ተባራሪ ስንባባል አይደብርም እንዴ? መልካም ሰንበት!

Latest Posts

- Advertisement -

ወቅታዊ ፅሑፎች

ትኩስ ዜናዎች ለማግኘት