Tuesday, May 21, 2024
- Advertisement -
- Advertisement -

የተመረጡ ፅሑፎች

​​​​​​​ከፍ እንበል!

ሰላም! ሰላም! ለሰላም የሚከፈል ዋጋ ውድ ሕይወትን ጭምር ስለሚያስከፍል፣ ሰላም ሲባል ምላሹ ቅንነትንና መተሳሰብን ቢያካትት ሰላምታችን ሙሉ እንደሚሆን እኔ ደላላው አንበርብር ምንተስኖት ላረጋግጥላችሁ እወዳለሁ፡፡ አስመሳይነት ለሰላም ያለው ዕይታ ጥሩ ስላልሆነ፣ ከአስመሳይነትና ከአጭበርባሪነት ራሳችንን ብንገታ ሁላችንም ተጠቃሚ እንሆናለን ስልም አምናለሁ፡፡ ‹‹ሰው ቢያገኝም ቢያጣም ኑሮውን ይመስላል፣ ሰው ሆኖ ሰው መምሰል ኧረ እንዴት ይከብዳል?›› አለ የአገሬ ሰው፡፡ ይኼ የአገሬ ሰው የማይለው የለም መቼም፡፡ እናንተ መሆንና መምሰል እንዴት እያረጋችሁ ነው? አደራ ተመሥገን ማለቱን አትርሱ። ምክንያቱማ ዕድለ ጠማማ ሆነን መሆንም መምሰልም የሚያቅተን ዘመን ላይ ነው ያለነው። እውነቴን  ነውይይዙት ይጨብጡትን ማጣት ነው የጊዜው አረማመድ ሥልት ነውና፡፡ እንዲያው ምን እንደሚሻል እንጃ እንጂ እንኳን ደስ የማይለው ነገር በዝቶ፣ እንዲሁም ይክፋን ካልን ደግሞ ቢጫ ሳያሳይ ቀይ የሚሰጠን ዳኛ በየፊናችን ተሹሞብናል። ድንገት ከች የሚልብን ዳኛ አለን፡፡ ይህ ዳኛ ሞት የሚሉት ዘወትር አዲስ የሆነ ክስተት ነው፡፡ በዚህ ውስጥ ግን እንደ አዲስ ሁሌም እንኖራለን፡፡ ታዲያ አንዱ ምን እንዳለኝ ልንገራችሁ። ምን የማይባል አለ ዘንድሮ አትሉም ታዲያ!

ባለፈው ሰሞን የአንድ ወዳጃችን አያት መቶን አልፈው ጭራሽ ሰባት መርቀውበት አረፉና ሐዘን ሳናበዛ ለወጉ ያህል ለማፅናናት ተሰብስበናል። እናላችሁ የእራት ሰዓት ደርሶ አንሱ ሲባል ወጡ እጅ ያስቆረጥም ስለነበር እኛ ሳንደርስበት አለቀ። ተራችን ደርሶ ተነስተን ስናይ ከቀረበው አሥር ዓይነት ወጥ ተሟጦ የቀረለት አንደኛው ድስት ብቻ ነው። ይኼኔ ወዳጄ፣ ‹‹ኤድያ! አሁንስ በዛ!›› ብሎ አኮረፈ። ‹‹ምን ሆንክ?›› እለዋለሁ ‹‹ምርጫው ካለቀና ካለፈ በኋላ ምኑን ሊያስመርጡን ከሞቀ መቀመጫችን ያስነሱናል?›› ብሎኝ ሳህኑን ወርውሮ ሄዶ ተቀመጠ። ‹‹በለቅሶ ቤት ወጥ እንዲህ ከሆንክ በሠርግ ቤትማ እንዴት ልትሆን ነው?›› ብል ደግሞ እኔ እንደመጣልኝ ሌላኛው ወዳጄ ከት ብሎ ስቆ፣ ‹‹ተው አንበርብር! ተው! የሦስተኛው ዓለም ዴሞክራሲንና የአንደኛውን ዓለም አታነፃፅር ታብዳለህ!›› አይለኝ መሰላችሁ? ሰው ማስተዛዘንም እንታቀብ እንዴ? እንዴት ነው ነገሩ? በዚህ በኩል ሞት ድንገት መጥቶ ያፍሰናል፣ በዚያ በኩል የኑሮ ስንክሳር ያጣድፈናል፡፡ ኮንዶሚኒየም 14 ዓመቱ የደረሰውን ወዳጃችንን ደስታችንን ልንገልጽለት ብንሄድ አልቅሶ ያስለቀሰንን ሳስብ የጊዜያችንን ክፋት አስፈሪነት ያቃዠኛል፡፡ ደግሞ ለቅዠት!

ያኔ በደጉ ጊዜ እኔና ማንጠግቦሽ ስንጣበስ፣ ‹‹ደብዳቤ ቢጽፉት እንደ ቃል አይሆንም፣ እንገናኝና ልንገርህ ሁሉንም›› ብላ ትልክብኝ ነበር። ሴቶች መቼም ከወደዱ እኮ ሙሴ ቀይ ባህርን ከከፈለው በላይ ፓስፊክን ካላደረቅን ባዮች ናቸው። የደረሰበት ያውቀዋል። ሳይፈልጉም ታዲያ የዚያኑ ያህል ናቸው። ‹‹ምነው ባደረገኝ የደጅሽን አፈር፣ አንቺ ስትረግጭኝ እኔ እንድንፈራፈር›› ያለው ሙሉቀን መለሰ በጤናው አይመስለኝም። አሁን የእኔና የማንጠግቦሽ ታሪክ ያነሳሁት ሰሞኑን ከምሰማው አጓጉል ነገር በተለይሁሉንም የእኔ ብቻበሚለው አጉል ሙግት ቅር ያለኝ ነገር ስለበዛ ነው። ማን አለኝ እናንተው ናችሁ ቅሬታዬን የምታንቃርሩ። የአገሪቷ ቅሬታ ሰሚ ቢሮዎች እንደሆኑ ባልሰሙዋቸው ቅሬታዎች ላይ ቅሬታ ሊያሰሙ፣ ሌላ ቅሬታ ሰሚ ኮሚቴ ለማቋቋም ስብሰባ እየያዙ አስቸግረዋል ይባላል። እውነት መሆን አለመሆኑን ማጣራት የእናንተ ፋንታ ነው፡፡ ‹‹እኔስ ይኼ ራስ ወዳድነት የሚባል ክፋት ከዚህች አገር እስኪጠፋ ላልተወሰነ ጊዜ ከፖለቲካ ለምንቫኬሽንእንደማንወጣ አይገባኝም…›› የሚለኝ ምሁሩ የባሻዬ ልጅ ነው። የዘንድሮ ልጅ ታውቁት የለ ገና ሳያድግ እያረጀ ቶሎ ቶሎ ይደክመዋል። ዘመነ ስንፍና!

እኔማ አንዳንዴ ግርም የሚለኝ ድል አድርጌያለሁ እያለ በአደባባይ የሚቀደደው ጉረኛ በሙሉ ዓይኑና ልቡ ለምን ዘረፋ ላይ እንደሚተከል ነው፡፡ ብቻ እንደ ምንም ብሎ ሥልጣን ላይ ከተንጠላጠለ ከራሱ ጀምሮ ዘር ማንዘሩን ጨምሮ በየቦታው እየተሰገሰገ ይቦጠቡጣል፡፡ ‹‹የጉድ ቀን ቶሎ አይመሽ›› አለ የአገሬ ሰው። ኧረ ይኼን የአገሬን ሰው ምን አባቴ ላድርገው ዛሬ። እውነት የጉድ ቀንና የጉድ ዘመን እኮ ሲንጀላጀል ጥሩ ማሳያ እንደ እኛ የሚሆን የለም፡፡ ይኸው ሰሞኑን የምንሰማው አጉል ጀብደኝነትና ጥጋብ የትናንቱን ሲያስረሳ እኮ ነው፡፡ ከትናንት የማይማር ለዛሬም ሆነ ለነገ ራዕይ የሌለው ነው፡፡ ትናንትን ዘንግቶ ዛሬ ተረኛ አስገባሪ ለመሆን መክለፍለፍ ውጤቱ ውድቀት እንደሆነ ታሪክ ደጋግሞ እንዳሳየን ምሁሩ የባሻዬ ልጅ በሚገባ የነገረኝን እናንተም ታውቁታላችሁ ብዬ ተስፋ አደርጋለሁ፡፡ የሁላችንም ፈቃድ የሌለበት ድርጊት ዞሮ ጠልፎ ይጥላል ለማለት ነው፡፡ በደንብ እንጂ!

ስለፈቃድ ነበር የማወራው አይደል? የንግድ ፈቃድ አላልኩም። በፍቅር መፈቃቀድ መዋደድ ነው ያልኩት። ምንም እንኳን ዛሬ በፍቅር ስም ብዙ ነጋዴ ቢበዛም፣ ዘመኑ ከባድ ነው ብለን እንለፈው ተውት። እና ይገርማችኋል የእኔና የማንጠግቦሽ ፍቅር ልዩ ነበር። እንደ አሁኑ የቅፅበታዊ ስሜት ጉጉት እየገባ አይበጠብጠው፣ የፖለቲካ ጣጣ ንፋስ ሆኖ አይገባብን፣ የታክሲ ችግር ቀጠሮ አያስረፍደኝ አያስረፍዳት፣ ዛሬ ግን የምሰማው ነገር ያስደንቀኛል። ስንት መግባቢያ ቴክኒክና ታክቲክ ባለበት ዘመን፣ ቢቆራረጥና ቢዘገይም ኢንተርኔት እያለ፣ፌስቡክእያለ ስንት ወሬ ማስጀመሪያ ተናግሮ ማናገሪያ ርዕስ እያለ፣ ለምሳሌ ‹‹በባንክ ቆጣቢነትሽ የቤት ዕጣ ሲወጣልሽ ምን ተሰማሽ?›› ስትባል፣ የሆዷን ለመናገር የለቅሶ ሳግ የሚያስግራት እህት ማየት ያማል። የምሬን ነው፡፡ እንስሳት እንኳ ያገኙትን ተካፍለው ሲበሉ ሰው ግን በገዛ ወገኑ ላይ ጨክኖ ሲያስፈራራ ያሳፍራል፡፡ ለሕዝብ ሰላምና ደኅንነት ሲባል እንረጋጋ ሲባል ቅጥ አምባሩ የማይታወቅ ቅድመ ሁኔታ የሚደረድር ሽፍታ ማየት ይቀፋል፡፡ በወጉ በሁለት እግሩ መቆም የማይችል ወገቡን የተመታ ስግብግብ ሁሉ ደርሶ ሊጀግን ሲያቆበቁብ ጅልነቱ ይገርማል፡፡ የጅሎቹ ስብስብ ብቻ ሳይሆን የጀሌዎቹ ድንቁርና ያስደንቃል፡፡ ምድረ ገልቱ!

ምነው እናንተ የፖለቲካ ሸረኞችን ዜና ስትሸሹ ስንት ነገር እኮ እያመለጣችሁ ነው፡፡ ‹‹መቼም ሠልጥኖ የማይሠለጥንን ራስ ወዳድ የክህደት ዜና ከመቁጠር፣ በደመነፍስ የሚመሩ እንስሳት የሚሠሩትን ድንቅ ሥራ ብሎ ማጨብጨብ ዕፎይ ማስባል ብቻ ሳይሆን ሳያፀድቅም አይቀር…›› ይሉኛል ከአዛውንቱ ባሻዬ ጋር ስናወራ። ‹‹ሰው ግን ሰው ነውና ቢነግሩት ቢመክሩት እሺ ማለት ከቶ አይቀናውምና አለ ከመሞቱ ከሽረቱ ጋራ…›› ያለው ማን ነበር እናን፡፡! ዳሩ ማንም ቢለው የሚፈለገው መባሉ ነው ቁምነገሩ፡፡ ለመስማት ለመሰማማቱማ አልተፈጠርንም እያልኳችሁ? እንዴ በእሑድ ምድር እንኳ ስለካሽ ሬጂስተር ማሽናችሁ መጨነቅ ለአፍታ አቁማችሁ ብትከታተሉኝ ምን አለበት? የወሬ ያለህ ያሰኛችሁ እንዳልል ዕድሜ ለዩትዩብ የውሸት ወሬ ነጋዴዎች የወሬ ጎድንና ዳቢት ያወራርዱላችኋል፡፡ አነሰ ካላችሁም ሽንጥ ከዘርፍና ታላቅ ከታናሽ ጋር ያቀርቡላችኋል፡፡ ምን ለማለት ፈልጌ መሰላችሁ ብዬ ሥራ ከማስፈታችሁ ወሬ በየፈርጁ አለ ለማለት ነው፡፡ መርጦ መስማት የባለቤቱ ፋንታ ነው፡፡ አይደል እንዴ!

ዛሬ እንዲህ ስለሥራ ውጣ ውረድ በየመሀሉ ጣልቃ ሳላስገባ የባጥ የቆጡን የምቀደው ለካ ምን ሆኜ እንደሰነበትኩ አልነገርኳችሁም? የእኔ ነገር! የሚያዝል፣ የሚያዞር፣ ካልጋ ከወረዱ የሚጥል ጉንፋን አሞኸል ተብዬ እንዲቺው ሳቃስት የሰነበትኩት አልጋዬ ላይ ነው። ኮሮና ይሆን ብዬ ብመረመር አንተማ ይዞ ከለቀቀህ ቆየህ እኮ ሲሉኝ ለጊዜው ብደነግጥም፣ ይህ ጉዳይ የእኔ ብቻ ሳይሆን የሁላችንም መሆኑ ሲነገረኝ ተረጋጋሁ፡፡ ለነገሩ ምን ይዞ ያለቀቀን አለ አትሉም ታዲያ፡፡ ያው ስልኩ ስላለ አንዳንዴ ሲሻለኝ በስልኬ የማገኘው ሽቀላ እንዳለ ነው። ታዲያ ልምከራችሁ? ምንም ቢሆን በዚህ ጊዜ መያዝ የለባችሁም። እኔ በፖሊስ አላልኩም በበሽታ ነው፡፡ ኧረ እባካችሁ እያጣራችሁ ስሙ። ዘንድሮም አፈሳ አለ መባሉን ስሰማ አልገረመኝም፡፡ በአገር ላይ የተነሳ ጠላት ደግፎ እንደፈለጉ መወራጨት አይቻልማ፡፡ አሸባሪ ደግፎ ውስኪ እየተራጩ ከበሮ መደለቅ አይሠራም፡፡ ልሞክር የሚል ካለ ይቀምሳታል፡፡ ‹‹ንገረው ንገረው እንቢ ካለ መከራ ይምከረው›› የተባለው ድሮ ቢሆንም ዛሬም ይሠራል፡፡ እናላችሁ  አንድ ወዳጄ ደውሎ ‹‹ያንን ቤት ላሳይልህ ሰዎች አግኝቻለሁ…›› አለኝ። ባለሁለት ፎቅ ዘመናዊ መኖሪያ ቤት ነው። ‹‹ጥሩ አሳያቸውና መልሰህ ደውል…›› ብዬው እኔ በቴሌቪዥን የፓርላማ ሥርጭት መከታተሌን ቀጠልኩ። የአገር ጉዳይ ነዋ!

የአገር ዙሪያ መለስ ጉዳይ በየፈርጆ ጥያቄ ተነስቶበት ምላሽ ሲሰጥ እየሰማሁ ነው፡፡ በበቀደሙ ምርጫ የሕዝብ ውክልና አግኝተው ፓርላማ የሚገቡ ሰዎች አደራ ሲባሉ ስሰማ በአገሬ ላይ ተስፋዬ ጨመረ፡፡ ፓርላማው በዕውቀት ላይ የተመሠረተ ሐሳብ የያዙ ሰዎች ገብተውበት በአገር ጉዳይ ላይ መምከር ሲጀምሩ፣ በሚቀጥለው ምርጫ የሕዝብ ውክልና ለማግኘት የሚዘጋጁ ሰዎች ከወዲሁ ሥልጡን ፖለቲካ ሲለማመዱና ኢትዮጵያም ቀን ሲወጣላት እየታሰበኝ ደስታ ውርር አደረገኝ፡፡ ምድረ ጠመንጃ ነካሽ ሽፍታ ለሠለጠነ ፖለቲካ ጀርባውን ሰጥቶ ሴራ ሲጎነጉን የትም እንደማይደርስ ሲታሰበኝ ደስ አለኝ፡፡ ዕድሜ አላስተምር ያላቸው ዘመን ያለፈባቸው የጃጁ ፖለቲከኞች አሁንም እዬዬ ሲሉ ውለው ማደራቸው ቢገርመኝም፣ የበለጠ እየጠላኋቸው ለተከታዮቻቸው አዘንኩ፡፡ በዚህ መሀል ግን ወዲያው ጭልጥ አድርጎ እንቅልፍ ወሰደኝ። በሕልሜ ይመስለኛል አገሩ ብርሃን በብርሃን ተጥለቅልቆ ምን ጉድ ነው ስል የህዳሴ ግድብ ተጠናቆ ሲመረቅ የተለቀቀው የኤሌክትሪክ ኃይል ነው ሲሉኝ ማመን አቅቶኝ ብንን አልኩ፡፡ ወይ ተስፋ!

በሉ እንሰነባበት። ሰሞኑን ድምፄ በመጠኑ እንደታፈነ ቢሆንም፣ ሰውነቴን ትንሽ ለቀቅ ስላደረገኝ አሁን አሁን ወጣ ማለት ጀምሬያለሁ። ታዲያ ያልኳችሁ ወዳጄ ቤቱን ላከራየው ወይ ብሎ ደውሎልኝ የሆነውን ነገር ሳይነግረኝ በዚያው ዘግቶኝ መቅረቱ ከንክኖኛል። ስደውልለት፣ ‹‹ኔትወርኩአይሰማኝም ቆይ መልሼ ልደውል…›› ይልና ስልኩን ያጠፋል። ጠቀም ያለ ኮሚሽን እንዳገኘበትና ሊያካፍለኝ እንዳልፈለገ ገባኝ። አንዳንዴ ይኼውላችሁን ማን ጠላታችሁ ማን እውነተኛ ወዳጃችሁ እንደሆነ እንድታዩ አልጋ ትይዛላችሁ። ከምሁሩ የባሻዬ ልጅ ጋር የተለመደችዋ ግሮሰሪያችን ተሰይመን ስናወራ ይኼንኑ ብነግረው ያውቀው ነበርና በጣም ደነቀው። ‹‹ሲያዩት እኮ እንዲህ ዓይነት ሰው አይመስልም…›› አለኝ። ‹‹ቢመስልማ ኖሮ ይሁዳን አስቀድመው እነ ጴጥሮስ አይነቁበትም ነበር። መምሰሉን ትቶ መሆኑን የሚያውቀው አምላክ ግን እውነተኛ ጠላት አብሮ በልቶ አብሮ ጠጥቶ ከጉያ እንደሚነሳ ሊያስተምረን ሲያስከትለው ኖረ…›› ብዬ ባሻዬ ሊያፅናኑኝ የነገሩኝን የወንጌል ቃል ነገርኩት። አንዳንዴ ለነፍሳችን እናስብ!

እኔና የባሻዬ ልፍ ጨርሰን ወደ ቤታችን ስንጓዝ ቅስሜ እጅግ ተሰብሮ ነበርና በአዕምሮዬ የማወጣ የማወርደው ነገር ብዙ ነው። ከጥንት እንዲህ ነበርን? ወይስ ዛሬ ነው ገንዘብ እንዲህ የሚጫወትብን? የታለ ታማኝነት? የታለ አብሮ ማደግ? የታለ አብሮ መብላት? ለምንድነው አንዲት ጎጆ ከማቅናት አንስቶ አገር እስከ መገንባት አብረን አፈር ፈጭተን፣ ጭቃ አቡክተን ባደግንባት ምድር ላይ የሚከብደን? ለምን ከጥምረት ለመለያየት፣ ከኅብረት ለመበታተን ጎዳናው ሁሉ አልጋ በአልጋ እየሆነ ይጠብቀናል? ለምን? ለምን? ለምን? ተሽሎኝ የነበረው ራስ ምታት ሲብስብኝ ጥያቄዎቼን ሳልመልስ እንቅልፍ አዳፋኝ። እንደምታውቁት ዓለም አስደንጋጭ አደጋ ሲገጥማት ነጭ፣ ጥቁር፣ ቢጫ፣ ጠይም ሳይል ሁሉንም ሞት ሲያደላድል፡፡ አንዳንዶቻችን ግን ከሞት አንሰን በዘር ተቧድነን በሰብዓዊ ፍጡር ላይ እየጨከንን አውሬ እንሆናለን፡፡ እስኪ በፀጥታ የሆነውን እያሰባችሁ ራሳችሁን መርምሩ፡፡ ግን ለምን ይሆን ከመደጋገፍ ይልቅ በከንቱመጨካከን የመረጥነው በሉ፡፡ ብዙዎቹን መልካም ወገኖችን ሳስብ የጥቂቶቹ ክፋት ከአረፋ የማይከብድ መሆኑን እያመዛዘንኩ እፅናናለሁ፡፡ በአገሬም ተስፋ አደርጋለሁ፡፡ ‹‹ጥቂቶች ሳይሆኑ ብዙኃን ያሸንፋሉ›› እንደሚባለው ብዙኃን ለዘለዓለም ከፍ ይበሉ፡፡ መልካም ሰንበት!

Latest Posts

- Advertisement -

ወቅታዊ ፅሑፎች

ትኩስ ዜናዎች ለማግኘት