Monday, May 27, 2024
- Advertisement -
- Advertisement -

የተመረጡ ፅሑፎች

​​​​​​​ከራስ ጋር ሙግት!

እነሆ ከፒያሳ ወደ ሜክሲኮ ልንጓዝ ነው። እግርን የሆድ ነገር እያደከመው የሆድ ነገር ያስጉዘዋል። መንገዱ ላይ ደመቅ ብለው ከታተሙ ዳናዎች ይልቅ ዝለው ቀለማቸው የፈዘዙ ይበዛሉ። አቧራና ፀሐይ  የሚያበሳጫቸው ነዋሪዎች ባገኙት አጋጣሚ ሁሉ የጭቅጭቅ ጦራቸውን ይሰብቃሉ። ለተቺና ለአቃቂር አውጪ አብዝተው የሚያፏጩና የሚያጨበጭቡ አሉ። ከሆታ ትርምሱ መሀል ታክሲያችን ውስጥ ከተሰየምነው ጥቂት ተሳፋሪዎች አንዱ፣ሁሉን ቢናገሩት ሆድ ባዶ ይቀራል አሉ እውነት ነው፡፡ ባልበላ አንጀታችን የምንቸልስበት አንሶ ጭራሽ ከነገር ብናፀዳውማ አንድ ቀንም አናድር…ይላል ጎልማሳው ተሳፋሪ።ህም ያዳማጭ ያለህ እያልን ጆሮ የሚሰጠን ሰው እናስሳለን አንተ ከነገር በፀዳ ሆድ መቸለስ እንዳትጀምር ትፈራለህ? ኧረ እንዴት ያለ ዘመን ላይ ነን እናንተ። ግራ አሳይቶ ቀኝ፣ ቀኝ አሳይቶ ግራ ላይ የሚመታን በዛ እኮ…አለ ከጎኑ የተቀመጠው ወዳጁ የአትክልት ነጋዴ። ተጀመረ እንግዲህ!

ቻለው ዘመኑ የመቻቻል ነው…አለች ደግሞ ጋቢና ብቻዋን የተሰየመች ወጣት።ታዲያ ምን እናድርግ በአንዱ ችግር ላይ ሌላ ችግር ሳይረገዝ እየተወለደብን፣ ቀኑ በውይይትና  በጥቆማ ምንም ሥራ ሳንሠራ እያለቀብን እኮ ነው…አለ ጎልማሳው ወደ ወዳጁ ዞሮ። ታክሲያችን ቀስ በቀስ እየሞላች ነው። ወግ አሳዳጁና ነገር አነፍናፊውም እንደዚያው ጆሮው እየተከፈተ ነው። ካሰበበት ለመድረስ የትራንስፖርት ችግር መላ ቅጡን ያጠፋበት ነዋሪ እግረ መንገዱን የኑሮውን እንቆቅልሽ ማብላላት የሰርክ ግዳጁ የሆነበት ይመስላል። እያንዳንዱ እንደ ማንነቱ የሚቀዝፈው የሐሳብ ማዕበል ላይ ተሳፍሮም ቢሆን የሚለው አያጣም፡፡ ወያላው ታክሲያችን መሙላቷን ሲያረጋግጥሳበው!” ብሎ ዘጋ።ተው ሳበው ሳበው ሳበው መሸብኝ፣ የጆቢራ ራት ግብር አለብኝእንዳለው ድምፃዊ ለዕለት ጉዳዩ ያልቸኮለ የለም። ቸኩለንስ ቢሆን መቼ ሆነልን!

መንቀሳቀስ ጀምረናል። የሾፌሩ አነዳድ ከመነሻችን አወዛጋቢ ሆኗል።ምነው ወዳጄ ገና ሳንጀምረው ተናገሩ እያሉ አናግረው እንደሚያደናግሩን ሰዎች ታሳቅቀን ያዝክ? ምን አጠፋን?” አለው ከወጣቷ አጠገብ ጋቢና የተቀመጠ ተሳፋሪ።ገና በቅርቡ ነው ትንሽ መኪና መያዝ የጀመርኩት፣ የከባድ መኪና ሾፌር ነበርኩ። አይዞን ቀስ በቀስ አስተካክላለሁ አይደለም እንዴ? እንኳን እኔ ፖለቲከኞቹ ስንት ነገር ሲያበላሹ የማርያም መንገድ እየሰጠን አይደል እንዴ የኖርነው?” አለው። በሾፌሩ መልስ አሰጣጥ ወጣቱ ተሳፋሪፖለቲካና ኮረንቲበሩቁ ባይ ከሆነ ከዚህ በላይ አይቀጥልም ይመስላል። ነገሩ ግን የተገላቢጦሽ ሆነና አረፈው።እኔን የሚገርመኝ ግን ሌላ ነው። ከቀላል ወደ ከባድ መሄድ አንድ ነገር ነው። ከከባዱ ወደ ቀላሉ መውረድ ግን እንዴት ነው የሚከብደው? በመስዋዕትነት ለዴሞክራሲ ከታገሉ ወዲያ ሁሉ በእጅ ሁሉ በደጅ ሲሆን፣ እንደገና ወደ ኋላ?” ቢል ወጣቱ ተሳፋሪ ሾፌራችን ባልሰማ ወደ ወያላው ዞሮ፣በምርጫው ማግሥት ነቃ እያልን ነው ወይስ ፈዘናል…ሲለው ተሳፋሪዎች ፈገግ አሉ። ጥርስ አይደበቅ እንግዲህ!

ልጁ ሊያነሳ የሞከረው ጨዋታ ተቀባይ በማጣቱ መጨረሻ ወንበር ከተቀመጡ ተሳፋሪዎች የዩኒቨርሲቲ ተማሪ የምትመስል ወጣት፣ይመስለናል እንጂ ተቀምጦ ማውራት ሁሌም የሚቀለን፣ ቦታው ላይ ብንሆን እንዴት በከበደን…አለች በግጥም። ወዲያውአንድ ወቅት አጠገቤ ተቀምጦ፣መቼም ዘንድሮ በአጋጣሚም ይሁን በአገጣጣሚ ገጣሚው በዝቷል…ያለኝ ተሳፋሪ ትዝ አለኝ። እሱን ሳስብ አጠገቤ ተቀምጣ የነበረች ወይዘሮ፣ሰማህ ወይ ምርጫው አበቃና ግጥም አዲስ የሥራ መስክ ተብሎ ታወጀ እንዴ? ማንም እየተነሳ ገጠምኩኝ እያለ በሰላላ ሐሳቡ እኛንም ስለሉ የሚለን በየሄድንበት አላስቀምጠን አለ እኮ? እንዴት ነው ነገሩ?” ብትለኝ ያስታወስኩት ተሳፋሪ የላካት መስሎኝ ክው አልኩ። እንዲህ ውስጥ ለውስጥ መናበብ እየቻልን ግን ጥያቄያችን ብዙ መልሳችን ዝምታ የሆነው ለምን ይሆን ግን? እንጃ!

ታክሲያችን መብራት ይዟት ቆመች። ከታክሲያችን አጠገብ ውኃ የመሰለች ዘመናዊ አውቶሞቢል የሚያሽከረክር ጎልማሳ በሞባይል ስልክ ያወራል። ወያላው መስኮቱን ስለከፈተው የሚያወራውን ጥርት ብሎ ይሰማል።ስማ ዛሬ የት ነው የምንቆርጠው? የትናንትናው ሥጋ ቤት አልተመቸኝም…ይላል።እስኪ ማን ነህ መስኮቱን ዝጋውእዚህ አገር በቃ መብላትም መፆምም አይቻልም?” አለች ከዩኒቨርሲቲ ተማሪዋ አጠገብ ነጠላ የለበሰች። እንዴት ይቻላል? ክፍልፋዩ ከበዛ እኮ ቆየ፣ ለዚህ አይመስልሽም ፉክክሩ አላስቀምጠን ያለው?” አለቻት ተማሪዋ።የምን ፉክክር?” ቀልቧን ይዞት ኖሮ ለጨዋታ ጓጉታ ስትጠይቃት አጠገቤ የተቀመጠችው ወይዘሮ ጣልቃ ገባች። ጣልቃ ገብ በዛሳ!

ከሕዝብ በተዘረፈ ሀብት ኑሯችንም የሞት የሽረት የሆነው ለዚህ እኮ ነው። እከሌ አንድ መኪና ገዛ እኔ ሁለት መኪና ካልገዛሁ፣ እከሌ ኮንዶሚኒየም ቤት ገዛ እኔ ሕንፃ ካልሠራሁ፣ እከሌ አገባ እኔም ካላገባሁ። በቃ! ፉክክር። ሌላው ቀርቶ ልጆቻቸውን በሚያስተምሩበት ብዙ ገንዘብ በሚከፈልበት ትምህርት ቤት የሚፎካከሩ ከንቱዎችም አሉ። ስለዚህየፉክክር ቤት ሳይዘጋ ያድራልሆኖ ራሱን ሆኖና መስሎ የሚኖር ሰው ፈልጎ ማግኘት በሙስና ያልጎደለ ካዝና ያለው መንግሥት መሥሪያ ቤት ፈልጎ እንደ ማግኘት ሆኗል፡፡ ከመፎካከር መመካከሩ ሳይሻለን አይቀርም…አለቻት። ፉክክር እንደ ተራ ነገር ተቆጠረ በቃ!

ይኼኔ ከአትክልት ነጋዴው አጠገብ የተቀመጠው ጎልማሳ የበኩሉን፣ብቻ አምላክ ፀሎታችንን ሰምቶ እንዲመልስልን ከአፋችን በላይ ልባችንን ማፆም መልመድ ነው ዋናው። ከወንድሙ ተጣልቶ ካልገደልኩ እያለ መሣሪያውን ይዞ ሲወጣ ሚስቱእሺ ባይሆን ባዶ ሆድህን አትሂድ እህል ቅመስብትለው፣ምን አልኩሽ ፆም መሆኑን ረሳሽው?’ እንዳለው ገበሬ እንዳንሆን ከስሜት ይልቅ ዕውቀት ያብዛልን። እምነታችን ሕይወት እንዲኖረው እሱ ይርዳን…ብሎ ሳይጨርስ ወዳጁ አትክልት ነጋዴ ቀበል አድርጎ፣አቦ የሰው ገበያ አትዝጋ…” አለው። ታክሲያችን በሳቅ ሁካታ ተነቃነቀች።  ወያላችን ሒሳብ ተቀብሎ ሳይጨርስ ሦስተኛው መቀመጫ ላይ የነበሩ ሴቶችወራጅብለው ወረዱ። ወዲያው አንዲት ጠና ያለች ሴትና ወጣት ልጅ ገብተው ተሳፈሩ። ጉዟችን ቀጠለ።

ሴቲቱና ወጣቱ ከደጅ የጀመሩትን ጨዋታ እያፋፋሙት ነው።እና እንዴት ነህ? እኔም ሳልጠይቅህ ይኼውልህ ጠፋሁ። አይሞላ የዛሬ ጊዜ…ትለዋለች።አይ አክስቴ እኔ ነበርኩ መጠየቅ የነበረብኝ እንጂ…ብሎ ሒሳብ ሊከፍል ሲል ትንሽ ተጨቃጭቀው የዘረጋውን ብር አጥፎ ኪሱ ከተተው።እንዴት ነው ታዲያ እስካሁን አልመጣችም?” አለች አክስትየው ለአፍታ ዝም ብላ ቆይታ።ማን?” አለ ወጣቱ ስላልገባው።ልጅት ናታለብቻ ኑሮ እስከ መቼ ነው? ጥሩ ሥራ ይዘሃል፣ ይኼው ብቻህን ስንት ዓመት ባዶ አልጋ እያሞቅክ ትኖራለህ? ሁሉንም ነገር ልመድ። ብቻ መኝታ ግን አልመክርህም…ስትለው የሰማው ወያላ፣እኔ የምለው አክስቶች በሙሉ የአርሰናል ደጋፊዎች ናቸው እንዴ? ያገኙትን ሁሉ ካላገባህ እያሉ ለማግባባት ሲደክሙ የሚውሉት?” ብሎ አጉተመተመ። የሰማነው በሙሉ በሳቅ ትንታ እኔን እኔን ተባባልን። ምን ይደረግ ታዲያ!

ወጣቱ አክስቱን ዓይኗን ማየት አፍሮ፣መቼ ጠላሁ ብለሽ ነው፣ ግን ያው ሁሉም በጊዜው ነው የሚሆነው። ጊዜን መጠበቅ ነው ብዬ አለሁ…አላት። ጎልማሳው፣እውነት ነው ጊዜን መቅደም ቢቻልማ ዓባይን በአንድ ቀን ገድበን፣ ኢትዮጵያን መካከለኛ ገቢ ካላቸው አገሮች ተርታ አሠልፈን፣ የዴሞክራሲ ምኅዳሩን አስፍተን አስገራሚ ምርጫ አከናውነን፣ ሙሰኛውን ጠራርገን፣ ሕዝባችንን በነፃነት ኑር ብለን ዕፎይ አንልም ነበር? ጊዜ ጠላት ሆነብን እንጂ ሥራማ ነበረን። ግድ የለም ችግራችን ሁሉ በሒደት ይቀረፋል ብለን ተስፋ ስናደርግ ቀናው ይገጥመናል…ብሎ ቁጭቱን ወደ ሌሎቻችን አስተላለፈብን። መቼም ደህና ነገር የሚያስተላልፍባችሁ ሰው የለም ዘንድሮ፡፡ ወይ ዘንድሮ!  

ወደ መዳረሻችን ተቃርበናል። ጎልማሳውና አትክል ነጋዴው ማታ በመጠጥ ስላጠፉት ገንዘብና ስለሠሩት የግላቸውን ጨዋታ እየተጫወቱ ይሳሳቃሉ።ጉድ ነው አንዳንዱ ሰው በቀን የማታ ታሪኩና ጨዋታው ትዝ ይለዋል። አሁን በዚህ ኑሮ እንኳን የማታ አስተዳደርህ የቅድሙ አረማመድህ ይታወስሃል?” የምትለኝ አጠገቤ ያለችው ወይዘሮ ናት። ይኼን ስትል አንደኛዋ ወጣት ጣልቃ ገብታ፣አልጋ ጠፍቶ እንጂ አሁኑኑ ተኝቶ መታከም ያለበት የአዕምሮ ሕመምተኛ በአገራችን 27 በመቶ ይሆናል መባሉን አልሰማችሁም?” ብላ ጮኸች። አንዳንዶች እንደ መደንገጥ ብለው ዞረው አዩዋት።እውነቴን ነው አልጋ ጠቦን እንጂ ቆመን ስንጓዝ ብርቱ እየመሰልንና  ልብስ ስንት ጉዳችንን እየሸፈነልን እንጂ የታመምነው እኮ እልፍ ነን ወገኖቼ…አለች።ታዲያስ! አለ ስንል የለም እያሉን፣ መጣ ስንለው ሄደ እያሉን፣ አለቀ ያልነው ገና ተጀመረ እየተባለ በመብራት፣ በትራንስፖርት፣ በመልካም አስተዳደር፣ በሥራ ዕጦት፣ በዚያ ላይ የኑሮው ውድነት ተጨምሮ ቆመን መሄዳችን እኮ ተዓምር ነው…ብሎ ከአክስቱ ጋር የተቀመጠው ወጣት ሲናገር የመረረው ይመስል ነበር። ወይ ምሬት!

ታክሲያችን ለመቆም ቦታ እየያዘች ነው። ወያላውመጨረሻሲለን አጠገቤ ተቀምጣ የነበረችው ወይዘሮ፣አልጋው ጥቂት ታማሚው ብዙ…” ብላኝ ወደምትሄድበት ተጣደፈች። እስካሁን ድረስ ዝም ብለው የነበሩ አዛውንት ወደ በሩ እያመሩ፣ጎበዝ ኧረ በባንዲራው? ምንድነው እንዲህ መንጨርጨር? እስካሁን እኮ ችግራችሁን ብቻ ነው የምትለፈልፉት፡፡እኔ ለአገሬ ምን አደረግኩላት ከማለት ይልቅ፣ አገሬ ለእኔ ምን አደረገችልኝ?’ የሚሉት ቧልት ደስ አይልም፡፡ሰው የሚያጭደው የዘራውን ነውሲባል አልሰማችሁም? አዎን! የሚታጨደው የተዘራው ብቻ ስለሆነ ትልቁ ነገር ራስን መሞገት ነው፡፡ ከራስ ጋር ሙግት ይገጠም፡፡ ራስን ሳይሞግቱ ወደ ሌላ ማንጋጠጥ አያዋጣም፣ አያተርፍም…” እያሉ ሲሰናበቱን እኛም ወደ ጉዳያችን አዘገምን፡፡ መልካም ጉዞ!

 

Latest Posts

- Advertisement -

ወቅታዊ ፅሑፎች

ትኩስ ዜናዎች ለማግኘት