Wednesday, July 24, 2024
- Advertisement -
- Advertisement -
- Advertisement -

ፌርማታ ፅሁፎች

‹‹አባትህን ጠይቀው ይነግርህማል››

ትኩስ ፅሁፎች

ጊዜው 1988 ዓ.ም. ገደማ ነው። በወቅቱ አይደለም ዘመንን ላሰላ ይቅርና ቀኑን እንኳን የማላውቅ ነበርኩ። ነገር ግን አንዳንድ ክስተቶችን በማስላት ያገኘሁት ጊዜ ነው። አንድ የማልሳሳተው ግን ወሩ ሐምሌ ወር በተለምዶ “የግንድ አግዝ ገብርኤል” ዕለት ነው።

በዕለቱ እጅግ የሚያስገርም ዶፍ ስለዘነበ አካባቢው በቆፈን ተሞልቷል። ቤተሰቡ በሙሉ ከምድጃው ማዝንት ላይ ኩልኩል ብለን ቁጭ ብለን በበጋ የተሰበሰበ ኩበት ገርግረን ፍሙ ትርክክ ብሎ እየሞቅን ነበር። አያቴ ለእራት መዳረሻ ብላ ያዘጋጀችውን አሹቅ በቃጤ አስቀምጠን እየበላን ነበር። ወዲያው አባባ አንድ ተረት አነሳ። ነገሩ እንዲህ ነው።

‹‹በአንድ ወቅት አንድ ሽማግሌ ምርኩዛቸውን ይዘው ቀስ ብለው ይጓዙ ነበር። ድንገት ከኋላቸው በሩጫ ብዛት ትንፋሹ ቁርጥ ቁርጥ የሚልበት አንድ ወጠምሻ ‹አንቱ!› ብሎ ጠራቸው። እሳቸውም ቀስ ብለው ዘወር አሉና ‹አቤት!› አሉት። በፊት ለፊታቸው ያለችውን መንደር ጠቅሶ ርቀቷን ለመጠየቅ ‹ዛሬ እደርሳለሁ? ወይስ መንገድ ላይ አድር ይሆን?› አላቸው። እሳቸውም ‹እንደኔ የምትራመድ ከሆነ ዛሬ ትደርሳለህ፤ እንዳንተ የምትራመድ ከሆነ ግን ነገም አትደርስም› አሉት።

እርሱም በጣም ተናደደና እኔ ዳግት ቁልቁለቱን በሩጫ መሄድ የምችለው ዛሬ ሳልደርስ እንዴት እግሩን እየጎተተ የሚሄድ ሽማግሌ ቀድሜህ እደርሳለሁ ይለኛል? በማለት ሰውየው በንዴት ሩጫውን ቀጠለ። ሽማግሌውም በሰውየው ውሳኔ እያዘኑ መንገዳቸውን ቀጠሉ።

አመሻሽ ላይ ወደ መንደሯ ለመግባት ጥቂት መንገድ እንደቀራቸው አንድ ሰው ከመንገዱ ዳር ወድቆ ተመለከቱ። ውይ ማን ይሆን ብለው ጠጋ ሲሉ ‹አባባ ይቅር በሉኝ› በማለት እያቃሰተ የሚያወራ ድምፅ ሰሙ። አሁንም ነገሩን ለማጣራት ጠጋ ሲሉ ‹አባባ አወቁኝ ቅድም ምክርዎትን አልሰማ ብየ እየገሰገስኩ የመጣሁት ሰው ነኝ› አላቸው። እሳቸውም ‹ምነው? ምን አገኘህ ታዲያ?› አሉት። ‹አይ አባባ ቶሎ እደርሳለሁ ብየ ሰማይ ሰማይ እያየሁ ስሮጥ ድንገት የሬት ልጣጭ ረግጬ ወድቄ፣ ወገቤን ድንጋይ መቶኝ መንቀሳቀስ አቅቶኝ መሄድ አልቻልኩም› አላቸው። እሳቸውም ‹አይዞህ ልጄ አሁን ቢሆን ተደጋግፈን እንደርሳለን። አየህ ልጄ አሁን እኩል ነን። እኔ በእርጂና አንተ በአደጋ ወገባችን ችግር አለበት። ነገር ግን ስንደጋገፍ አንድ ወገብ መፍጠር አያቅተንም። ጉልበት ባለህ ጊዜ የሽማግሌን ምክር አለመስማት ረግጠኸው ያለፍከው እንድትደገፍ ያደርግሃል። ይህንን ዕድሜ ስላስተማረኝ ጠንቅቄ አውቀዋለሁ። ለዚህ ነበር ርግጠኛ ሁኜ የነገርኩህ። በርግጥ አንተ ጉልበትህን እኔ ደግሞ ልምዴን አስተባብረን ብንራመድ ኖሮ ምን አልባትም ሳይመሽ እንደርስ ነበር› በማለት መከሩት ይባላል፤›› በማለት ተረከልን።

እኛም የክረምቱን ብርድ በአባባ ትረካና በማገድነው ኩበት ረስተነው ሰዓቱ ስለመሸ ሁላችንም ራታችንን በልተን ወደየ ቆጣችን አመራን።

– መምህር ጌታ ባለው አድማሱ

- Advertisement -
- Advertisement -

ተጨማሪ ለማንበብ

በብዛት የተነበቡ ፅሁፎች