Wednesday, June 19, 2024
- Advertisement -
- Advertisement -

የተመረጡ ፅሑፎች

ያልነቃ ህሊና!

ከሽሮሜዳ ወደ አራት ኪሎ ልንጓዝ ነው። ነቀፋ አንሶላው፣ ትችት ብርድ ልብሱ በሆነው ጎዳና ላይ እንራመዳለን። ‹‹እኔ የምለው የኮሪደር ልማቱ በቅርቡ ይጠናቀቃል አልተባለም እንዴ? ምነው መንገዱ ቶሎ ተከፋፍቶ ይኼንን የታክሲ ጥበቃ ሠልፍ ተግ ቢያደርገው?›› ትላለች መደበቂያ እንዳጣች ድንቢጥ ተወትፋ የቆመች ታክሲ ናፋቂ እንስት። ‹‹አንቺ ደግሞ እኔ ይኼው ከዩኒቨርሲቲ የዛሬ ሁለት ዓመት ተመርቄ መቼ ሥራ ጀመርኩ…›› ይላል አጠገቧ የቆመ ጎረምሳ። ልጅት ስሜቱን አጢና ልታለዝበው፣ ‹‹አይዞህ ትንሽ ቀን ነው ካሳችንን ተቀብለን አንድ ቪትዝ መግዛታችን መቼም አይቀርም…›› ስትለው ጎረምሳው ሳቀ። ‹‹አንድ ሚኪያቶ ለሁለት መጠጣት ሳናቆም ጭራሽ ቪትዝ? ቆይ እንዴት ነው የምታስቢው?›› ሳቁ አልበረደም። ‹‹ቪትስ እኮ ነዳጅ አትበላም ሲሉ ስለሰማሁ ነው…›› ስትለው፣ ‹‹አይሻልሽም በኤሌክትሪክ የሚሠራው፣ ይልቁንስ ደህና በቀናነትሽ የበላሽውን አንጀቴን እንዳትቆርጪው ዝም ብትይ ጥሩ ነው…››  ቱግ አለ ጎረምሳው። የባሰው ብሶት?

ከእነሱ ቀጥለው በጉያቸው ከክንድ የሚረዝም ነገር በፌስታል ጠቅልለው ከያዙ ሠልፈኞች አንደኛው፣ ‹‹ተመልከታቸው እስኪ እሷ አንድ ፍሬ፣ እሱ የአርበኞቻችን እኩያ። ምነው ሰው ግን ቢጤውን አልመርጥ አለ?›› ሲል የወዲያኛው፣ ‹‹የራሷ ሲያርባት የሰው ታማስላለች በሴት ተተረተ እንጂ አማሳዩስ አንተ ነበርክ። ይልቅ ዞር ዞር እያልክ ራስህ ቢጤህን ብትፈልግ ይሻልሃል። ከተሳፈሩ ወዲያ ተመልሰው የማይመጡ ምርጫዎችህን አትቁጠርና የሰው ተመልከት። ለምሳሌ እይ እዚያ ጋ ቁመናና እርጋታ አይታይህም?›› ብሎ ወዳጁ ጨዋታውን በመልሶ ማጥቃት ይቀለብስበታል። አንዳንዶች በተጣማሪዎች ጥምረት ከንፈር ሲመጡ፣ ተጣማሪዎች ከጥምረታቸው አልፈው ስለመጪው ጊዜያቸው በሐሳብ ሲዋዥቁ ለሚታዘብ ፍላጎት ገደብ እስከሌለው ድረስ፣ በምርጫና በአማራጭ ግንባር መዝመት ሰው የመባል ግዳጅ መሆኑን ያምናል። እናም ዘምተናል!

በተራችን መሠረት ቆይቶ የመጣ ተረኛ ታክሲ ውስጥ መሳፈር ጀመርን። ‹‹ቀስ በሉ እንጂ ምንድነው ታክሲዋን የምትወዘውዟት? አልገለበጥ አለቻችሁ?›› ቁመቱ እንደ አጠና የተመዘዘ ወያላ ያንባርቅብናል። ‹‹ሰላማዊና የተረጋጋ አገባብ የምትከተሉ ከሆነ ግቡ። አለበለዚያ ግን…›› ሳይጨርሰው ብር ሊዘረዝር ጥሎን ሮጠ። ‹‹ምንድነው የሚቀባጥረው? ምናችንን መዝኖ ነው ደግሞ ታክሲውን ያወዛወዝነው?›› የሱሪ አስተጣጠቁ ግራ የሚያጋባ ልጅ እግር ግራ ገባኝ ብሎ ከሾፌሩ ጀርባ እየተመቻቸ ይጠይቃል። ‹‹ዝም በለው እባክህ ሲሉ ሰምቶ ተናግሮ ሊያናግረን ፈልጎ ነው…›› ትላለች አጠገቡ የምትንሸራሸር ቀልጠፍጠፍ ያለች ወጣት። ‹‹እነዚህ ወያሎች ዘንድሮ መንገዱ ተዘጋግቶባቸው ገቢ ሲያጡ ዓይናቸው ቀልቷል። በወደፊት የማደግ ምርጫችንና ፍላጎታችን ምን አገባቸው?›› መሀል መቀመጫ የአለባበስ ፕሮቶኮሏ ፍፁም የተጠበቀ ወይዘሮ ሐሳብ ይዟት ስትጠይቅ፣ ‹‹እንጃ ልማቱን በቀላ ዓይኑ የሚመለከት ምቀኛ በበዛበት በዚህ ዘመን የሚያዋጣው መሥራት ብቻ ነው…›› ይላል ከጀርባ አናቱ የታክሲዋን ኮርኒስ የሚታከክ ጎልማሳ። መለሎ በሉት!

ወዲያው ወያላችን ተመልሶ መጣና በሩን ዘጋ። መለስ ብሎ እያንዳንዱን ተሳፋሪ በዓይኑ አበጠረ። ‹‹ኧረ ዛሬስ የጤና ያድርግልን። ይኼ ወያላ ምን ሊለን ነው እናንተ?›› ትላለች አሁንም ከፍቅረኛዋ ጉያ ተሸሽጋ የምትተሻሸው ወጣት ከወደ መጨረሻ ወንበር። ‹‹እሺ የቦታ ሽግሽግ ማድረግ ይኖርብኛል። እስኪ አንተ በዚያ በኩል ተቀመጥና እሳቸውን በዚህ አድርጋቸው…›› አለ ወደ እኔ እየጠቆመ። ‹‹እኮ ለምን?›› ወደ እኔ መቀመጫ እንዲዛወሩ ከወያላው ቀጭን ትዕዛዝ የተላለፈባቸው ወይዘሮ ጮሁ። ‹‹በዚያ በኩል ከኋላ የገጠምነው ተቀያሪውን ጎማ ስለሆነ ክብደት ያላችሁ ተሳፋሪዎች የጋቢናውን መስመር ያዙ። በኋላ በእናንተ ምክንያት ጎማዬ ሲፈነዳ እኔ መሰቃየት የለብኝም…›› ወያላው አመረረ። እንደ ሰንጋ ከበድ ከበድ ያሉት ከግራ ወደ ቀኝ አቅጣጫ እስኪዘዋወሩ ደቂቃዎች ነጎዱ። ‹‹ስንሞግግ መከራ ስንሰባ መከራ…›› አንዱ ተሳፋሪ ይነጫነጫል። የንጭንጭ ዘመን!

ጉዟችን መጀመር ከነበረበት ዘግየት ብሏል። ሾፌራችን ሳይንቀዠቀዥ ተረጋግቶ ያሽከረክራል። አጠገቡ ያሉት ወጣቶች ስለመጪው ዓመት የእንግሊዝ ፕሪሚየር ሊግ ውድድር መተንበይ ይዘው ከጣራ በላይ ይጮሃሉ። ‹‹ይኼ ቫር የሚባል እርኩስ ነገር የምንገላገልበት ጊዜ እየተቃረበ ነው…›› እያለ አንዱ ሲናገር መሀል ወንበር ጥጋቸውን ይዘው የተቀመጡ አዛውንት፣ ‹‹ወይ ጉድ እዚህ ስንትና ስንት መከራ ላያችን ላይ ተጭኖ፣ ስለእንግሊዝ ቫር መወገድና አለመወገድ በየሚዲያው የሚፈላሰፉብን አልበቃ ብሎ ይኼ ደግሞ ያደነቁረናል… ይላሉ። አጠገባቸው የተቀመጠ ጎልማሳ ትከሻውን እየሰበቀ፣ ‹‹አባት እንደ እርጎ ዝንብ ጥልቅ ስትሉ ኑሩ ብሎ ታዞብን እንጂ የእኛው መከራና ሥቃይ መቼ አነሰ። በዙሪያችን ያሉ ሰዎች በማያገባቸውና በማይገባቸው ዘው ሲሉ እንደ ማስቆም አልቻልንም፡፡ ራሳችን በመረጥነውና ባሰመርነው እንድንጓዝ፣ እነሱም እንዲያ እንዲጓዙ ማሳሰብ እያቃተን ነገራችን ይመሰቃቀልና ተራችንን እኛም በማያገባንና በማይገባን ዘው ስንል እንኖራለን። ጊዜያችንን፣ ጉልበታችንን፣ ዕውቀታችንን፣ ሀብታችንንና ተስፋችንን ጭምር እናባክናለን፡፡ ለምን? ታዞብን…››  እያለ ጎልማሳው በመከፋት ተናገረ። ያሰኛል!

ጋቢና የተቀመጡት ወጣቶች ግን በስሜት ጦፈው ሲነጋገሩ ድምፃቸውን እንኳ አይቆጣጠሩም። ‹‹በሚቀጥለው ሲዝን ተባብረው ቫርን ካላስወገዱ እንግሊዝ ጀግና አልወለደችም…›› ብሎ ያኛው ሲደግም ሁላችንም አላስችል ብሎን ቀስ እያለ የሚቀጥል የሳቅ ትንታ ጀመረን። ‹‹አንዳንዴ እኮ ያልበላንን ማከክ፣ አለፍ ሲልም መጥነን መደቆስ አቅቶን ማልቀስ፣ ባስ ሲልም የራሳችን እያረረ የሰው ማማሰል፣ ሲከፋ በሰው ቁስል እንጨት መስደድ…›› እያለ አንዱ ሲመረር ይሰማል፡፡ ‹‹ነገራችን ሁሉ ወዲያና ወዲህ እየሆነ በከንቱ ብናወራው ሆድ ይቆርጣል…›› የሚል ድምፅም ይሰማል፡፡ ወያላው ሒሳቡን ቶሎ ሰብስቦ ፊቱን ወደ እኛ አዞረና ሞተሩ ላይ ተቀመጠ። ይኼኔ አዛውንቱ ዞር ዞር ብለው እያዩ፣ ‹‹እስኪ ለማንኛውም ብዙ አትጠጋጉ። ደግሞ ይኼ ወያላ ‹ከወያላው በቀር ታክሲ ውስጥ መተቃቀፍ ክልክል ነው› የሚል አዋጅ እንዳይለጥፍ…›› ብለው በዘዴ ምቾት የነሳቸውን የወጣቶቹን ሙቀት አሳስቀው ያቀዘቅዙታል። እንዲህ እንደ አዛውንቱ አሳስቆ የልቡን በሚያደርስ ወያላ ታክሲ እስክንሳፈር፣ በዚህኛው ወያላችን ደረቅ አስተዳደር ልባችን ይቆስላል። ዳሩ መንገድ ነውና ችለነዋል!

ወደ መዳረሻችን ልንቃረብ ነው። መጨረሻ ረድፍ ከአዛውንቱ በስተግራ የተቀመጠች ወጣት ስልክ ይዛለች። ‹‹ቅዳሜ ልደቴ  መሆኑን አውቀሻል? ካወቅሽ  በይ ተዘጋጂ። በሕይወትሽ ዘመን እንደ መጪው ቅዳሜ ስለማትጠጪ ራስሽን እየጠገንሽ ሰንብቺ…›› ትላለች። ‹‹አይ እነ እትዬ አልሰሜ፣ በመጪው ቅዳም ሰንበት ሕዝበ አዳምና ሔዋንን ለአስረሽ ምቺው ቀጠሮ ታስይዥያለሽ?›› ጎልማሳው በለሆሳስ ሲናገር አጠገቡ የተቀመጡ ወይዘሮ ዶሮ ካልጮኸ ቤቷ ስለማትገባው ልጃቸው በምሬት ያጫውቱት ጀመሩ። ‹‹በልቼ ልሙት አንድ ነገር ነው። ጠጠቼ ልሙት ጥጋብ ካልሆነ ምን የሚሉት ቋንቋ ነው አንተዬ? አላበዛሽውም ስላት፣ ‹ተይኝ ጠጥቼ ልሙት› አትለኝ መሰለህ? ኧረ ዘንድሮስ ፈራሁ…›› ከአቅማቸው በላይ ቢሆን ለእኔ እንደሚያወሩት ገብቶኝ ራሴን በአዘኔታ እነቀንቃለሁ። አዛውንቱ በበኩላቸው የስልክ ንግግሯን ላሰማችን ወጣት ዘወር ብለው፣ ‹‹ኋላ ፕሮግራምሽ እንዳይበላሽ እስኪ መጀመሪያ አጣሪ። የፊታችን ቅዳሜ ሰዓት እላፊ ሳይታወጅም አይቀርም…›› ሲሏት ከጎልማሳው አጠገብ የተቀመጠው ዝምታ የሚጫነው ወጣት፣ ‹‹አለዚያማ ማን ተቀስቅሶ ሊሰማ…›› ይላል። ቢቸግር በሉት!

‹‹ልደቴን እንዳሻኝ ላከብር መብቴ መሰለኝ፣ ቤቴ ውዬ ቤቴ ላድርማ አይሞከርም…›› ስትል ወጣቷ፣ ‹‹ለአንቺም ግልግል ነው፣ በአምስት ዓመት አንዴ ቢዘልሽ ምንድነው?›› ይላታል አንዱ። ‹‹አንተ ደግሞ ምናለበት ከእነዚያ 365 ቀናት በአንዷ ተወዳጅ የልደት ቀኔ ቢከበር? አንድ የልደቴን ቀን ‹እንኳን ተወለድኩ፣ ተፈጠርኩ› ብል ነውር አለው?›› ልጅት ከፍቷታል። ‹‹ተረጋጊ እንጂ የእኔ ልጅ። ልደት ለማክበር ከአልኮል ይልቅ ውኃ ዋና፣ ኬክ፣ ሻይ፣ ቡና፣ ማኪያቶ፣ ቆንጆ ምሳ፣ የፎቶግራፍ ጊዜና የመሳሰሉ እያሉ የምን ማበድ ነው…›› አሏት፡፡ አክለውም፣ ‹‹ደግሞ እንዲያውም በአሁኑ ጊዜ ልደትሽን ማክበር የሚገባሽ መሸታ ቤት ሳይሆን መቄዶኒያ ካሉ ወገኖቻችን ጋር ቢሆን ደግሞ በረከቱ እጅግ በጣም ጥሩ ነው…›› ሲሏት ልጅት የተረጋጋች መሰለች። ‹ኩሉ አዘክሩ ወ ዘ ሰናየ አፅኑ› (ሁሉንም መርምሩ የተሻለውን ያዙ) ያለውን ሐዋርያው ጳውሎስን እያሰብኩ በሐሳብ ስሸመጥጥ ጥግ ላይ ተቀምጦ መጽሐፍ ያነብ የነበረ ወጣት ተሳፋሪ መጽሐፉን አጥፎ፣ ‹‹እውነት እውነት እላችኋለሁ በአፈ ጮሌዎች እንዳትታለሉ ንቃተ ህሊናችሁን አዳብሩ…›› አለ፡፡ ይኼኔ አዛውንቱ፣ ‹‹ያልነቃና ያልተደራጀ ሕዝብ ዕርባና የለውም እንዳለው ሌኒን፣ ያልነቃ ህሊና ዕዳው ብዙ ነው…›› ከማለታቸው ወያላው ‹‹መጨረሻ…›› ብሎን ወርደን በየፊናችን ተበታተንን። መልካም ጉዞ!  

Latest Posts

- Advertisement -

ወቅታዊ ፅሑፎች

ትኩስ ዜናዎች ለማግኘት