Tuesday, April 23, 2024
- Advertisement -
- Advertisement -

የተመረጡ ፅሑፎች

የነውጠኞች አባዜ!

ከሜክሲኮ ወደ መገናኛ ጉዞ ሊጀመር ነው፡፡ ወያላው ከቢጤዎቹ ጋር ሆኖ ወጪ ወራጅ ሴቶችን እየለከፈ ነው፡፡ ጋቢና የተቀመጠ ጎልማሳ አንገቱን ወደ ውጪ እያሰገገ፣ ‹‹አንተ አርፈህ ሥራህን አትሠራም? ሴቶቹ ቢከሱህ እኔ ምስክር ሆኜብህ ወህኒ ብትወርድ በራስህ እንጂ በማንም እንዳታዝን…›› ሲለው፣ ‹‹ለመሆኑ ጥፋቴ ምን ሆኖ ነው ለክስ በቅቼ ወህኒ የምገባው? ራሳቸው ሴቶቹ አይደሉ እንዴ ለመለከፍ ብለው በሚያሳቅቅ አለባበስ ችግር ውስጥ የሚከቱን…›› በማለት ይመልሳል፡፡ ጎልማሳው መልሱ አናዶት፣ ‹‹የፈለጉትን መልበስ መብታቸው ነው፡፡ አንተ ግን ስትተነኩሳቸውና ተገቢ ያልሆነ ድርጊት ለመፍጠር ከሞከርክ ግን አለቀልህ…›› ከማለቱ ሁለት ፖሊሶች ከተቃራኒ አቅጣጫ በጥድፊያ ሲመጡ፣ ወያላው እግሬ አውጪኝ ብሎ ተፈተለከ፡፡ በዚህ ጎዳና ላይ ስንቱ የስንቱን መብት እንደነካ፣ ስንቱን ስንቱን እንዳስለቀሰ፣ ማን በማን እንደተታለለ፣ ጊዜ በነጎደ ቁጥር ለሚያሰላስለው አስገራሚ ትዕይንቶች ድቅን ይላሉ፡፡ ጎዳናው የሁሉም ሆኖ ሁሉም ግን እንደ ፍላጎቱ ስለማይስተናገድበት አድልኦና መገለሉ ቁልጭ ብሎ ይታይበታል፡፡ ትናንት በኩራት የተራመዱበት ዛሬ አቀርቅረው ይታዩበታል፡፡ ትናንት ቆመጥ ወይም ጠመንጃ ይዘው ስንቱን ያስገበሩበት ዛሬ ምፅዋት ይለምኑበታል፡፡ ያኔ ድሮ በአጀብ በሰጋር በቅሎ ወይም በዶጅ የተንፈላሰሱበት ዛሬ ከታሪካቸው በስተቀር እነሱ አይታዩበትም፡፡ ብቻ ሁሉም በጊዜው የተመላለሰበት ጎዳና ዛሬም የስንቶች ፈንጠዝያና ዋይታ ይደመጥበታል፡፡ አንዱ አባራሪ ሌላው ተባራሪ ሆነውም ሲመላለሱበት፣ ከሕይወት ጋር ግብግብ የያዙትም እንዲሁ ላይ ታች ሲሉ ይውሉበታል፡፡ ጎዳናው ፆሙን ውሎ አድሮ አያውቅም!

ጎረምሳው የታክሲ ሾፌር ጃፖኒውን ለብሶ የተወጣጠረ ጡንቻውን እያሳየን መሪው ላይ ሲሰየም ወያላው የለም፡፡ አንገቱን በመስኮት ወጣ አድርጎ ሲጣራ መልስ አጣ፡፡ በፍጥነት ተንደርድረው ያለፉት ሁለት ፖሊሶች አንዱን ጠረንገሎ አንጠልጥለው ሲያልፉ ታክሲውን የሞሉት ተሳፋሪዎች የተመካከሩ ይመስል ሳቅ በሳቅ ሆኑ፡፡ ጋቢና ያለው ጎልማሳ፣ ‹‹ፖሊሶቹ ሲመጡ ደንግጦ ፈርጥጦ ነው አቧራው ከሰከነ በኋላ ይመለሳል…›› እያለ ሳለ ወያላው እያለከለከ ተመለሰ፡፡ ትንፋሹ ቁርጥ ቁርጥ ስለሚል ለሾፌሩ ጥያቄ መልስ መስጠት ተስኖታል፡፡ በአይፎን ሞባይሏ የምትመፃደቅ የምትመስል አንዲት ወጣት ስልኳን በእንቁልልጭ ዓይነት እያውለበለበች፣ ‹‹አፍህን ስታሞጠሙጥ ጀግና ትመስል ነበር፡፡ ፖሊስ ብቅ ሲል ግን እንደ ጥንቸል ሮጠህ ጠፋህ፡፡ ድሮም ፈሪና ጉረኛ እንዲህ ናቸው…›› ብላ ስትወርድበት መልስ ለመስጠት አልደፈረም፡፡ ከወጣቷ አጠገብ የተቀመጠ ረዘም ብሎ ቀጠን ያለ ወጣት፣ ‹‹ይኼ እኮ የእሱ ብቻ ችግር አይደለም፡፡ የመላ አገሪቱ ነው ማለት ይቻላል፡፡ በየቦታው ብትሄዱ ከማይረባ ትችት ጀምሮ መፍትሔ አልባ የሆኑ አስተያየቶችን ስትሰሙ አገሪቱ በምሁራን የተሞላች ይመስላችኋል፡፡ አንዳንዱ በዞረ ድምር (ሐንግኦቨር) የአገሪቱን ዘርፈ ብዙ ችግሮች ለመተንተን ሲዳዳው፣ ሌላው ምርቃና ውስጥ ሆኖ ይፈላሰፋል፡፡ አንድ ቀን ተሳስቶ ሚስቱን የቤት ሥራ ረድቶ የማያውቅ ስለአገር ጉዳይ ኤክስፐርት ሆኖ ይቀርባል፡፡ ለተቸገረ አንዲት ጉርሻ ወይም አንድ ብርጭቆ ውኃ ያላቀበለ በሰው ገንዘብ ላይ ሲፈርድ ታያላችሁ፡፡ ቤተሰቡን በቅጡ ማስተዳደር ያቃተው ስለአገር አስተዳደር መሠረታዊ ግንዛቤ ለመስጠት ይቸኩላል…›› እያለ ርዕሰ ጉዳዩን ከታክሲው ውስጥ ወግ አውጥቶ የአገር ጉዳይ ሲያደርገው ጨዋታው ደራ፡፡ ለዚህ ማን ብሎን!

መካከለኛው ወንበር ላይ የተሰየመች ደርባባ ወይዘሮ፣ ‹‹ለመሆኑ አንተ ደግሞ የትኛው የሰላ ተቺ ሆነህ ነው ይኼንን ሁሉ የምትዘባርቀው?›› ብላ ስትናገር ወጣቱ ዞር ብሎ፣ ‹‹እንዴት? እንዴት?›› አላት፡፡ ‹‹እንዴት ማለት ጥሩ፡፡ ዘመናችን እኮ የንግግር ነፃነትን የሚያበረታታ፣ ይህ ነፃነት ስለተሰጠንም ሁሉም እንደ ፍላጎቱ ያለ ገደብ የሚገለገልበት ነው፡፡ ማንም የመሰለውን አስተያየት በመስጠቱ ቤቱ ጓዳ ድረስ እየተገባ እንዴት ነው እንዲህ በሐሜት የሚዘለዘለው?›› ብላ ተነፈሰች፡፡ ወጣቱ የዋዛ አይመስልም፡፡ ‹‹እመቤት ሐሳብሽን ባልቀበለውም መናገርሽን ግን እደግፈዋለሁ፡፡ ይህ ደግሞ ዴሞክራሲያዊ ነው፡፡ ነገር ግን ማንም የመሰለውን ሲናገር ደግሞ ኃላፊነት አለበት፡፡ ከሕፃናት ጀምሮ ከፍተኛ የትምህርት ተቋማት ውስጥ የሚማሩ ወጣቶችን ጭምር ታሳቢ ማድረግ አለብን፡፡ አለበለዚያ እንዳመጣልን የማይመስል ነገር እየተናገርን ሕዝብና አገር ማታለል ጥሩ አይሆንም፡፡ እየበደለን ያለውም ነገር ይኼ ነው፡፡ አንቺ እንዳልሺው በማንም የተሰጠን ሳይሆን፣ በተፈጥሮ ያገኘነው የንግግር ነፃነታችን ኃላፊነት ይላበስ ማለት አለብን…›› እያለ ሲናገር ታክሲው ውስጥ ትንፋሽ እንኳን አይሰማም ነበር፡፡ አንዳንዱ ሰው ግን ታድሎ ይችልበታል፡፡ በደንብ እንጂ!

ወይዘሮዋ ማስቲካዋን ቀጭ እያደረገች፣ ‹‹ወንድሜ የድሮውና የአሁኑ ዘመን አንድ አይደለም፡፡ የዘመኑን ነገር ለዘመኑ ሰው ቢተውት እኮ እንዲህ አያንገበግብም ነበር፡፡ በፊት ያኔ ‹ለንጉሡ አጎንብሱ› ወይም ‹ለአምባገነኑ ተንበርከኩ› የሚባልበት ስለነበር፣ አሁን ደግሞ ማንም ሰው በነፃነት ያሻውን የመጠቀም መብት አለው…›› ብላ ስትንጣጣ፣ አንዲት እናት እየተገረሙ ዓይተዋት ወዲያው ፊታቸውን ወደ ውጭ ትዕይንት መልሰው በሐሳብ ነጎዱ፡፡ ያ ቀጭን ወጣት ግን ወይዘሮዋን አሁንም አለቀቃትም፡፡ ‹‹የእኔ እመቤት አንቺ ማርስ ላይ ነው ያለሽው ወይስ ኢትዮጵያ? ከመቼ ወዲህ ነው ማንም ያሻውን በነፃነት ሲጠቀም ያየሽው? ነፃነት ማለት ጫት ነው? ሺሻ ነው? መጠጥ ነው? ሐሺሽ ነው? በፌስቡክ ብልግና መከታተል ነው? ሌሎች መሠረታዊ የዴሞክራሲና የሰብዓዊ መብት ነፃነቶች የታሉ? ከመናገርሽ በፊት ቢያንስ ሁለቴ ብታስቢ ግራ ተጋብተሽ ግራ አታጋቢንም ነበር፡፡ ማንም እየተነሳ የማይረባ ጥያቄ እያቀረበ የነገር ያለህ ሲባባል፣ አፍሽን ለጉመሽ ነፃነት አለ ስትይ ይገርማል…›› አላት፡፡ ከወጣቱ ንግግር በኋላ ታክሲው በሦስት ቡድኖች የተከፈለ መሰለ፡፡ አንደኛው ቡድን ነፃነት ኖሮ አይደለም ወይ እንደፈለግን እዚህ የምናወራው የሚል፣ ሁለተኛው ከታክሲ ሲወረድ የሌለ ነፃነት የት እንደሆነ አሳዩን የሚል፣ ሦስተኛው ደግሞ ‹ጎመን በጤና› ብሎ ፀጥ ያለ ነው፡፡ የወይዘሮዋ ደጋፊ የሆነ አንድ ጎልማሳ ከኋላ፣ ‹‹ወይዘሮዋ ያነሳችው ነጥብ በዋዛ የሚታይ አይደለም፡፡ አፋችን ተለጉሞ ለዓመታት ከኖርንበት ነፃ ወጥተን አይደለም ወይ ይኼው እንደፈለግን ስንሳደብ፣ ስንተች፣ የተሠራውን ስናጣጥል፣ ከዚያም አልፈን ተርፈን አይነኬ የሆኑትን ጭምር የምንዘረጥጠው…›› በማለት ተናገረ፡፡ ወጉ ተጋጋለ ማለት ነው!

ወያላችን ሒሳቡን ሰብስቦ አኩርፎ ተቀምጧል፡፡ ሾፌራችን በውይይቱ ተመስጦ በዝምታ ማርሹን እየቀያየረ ይነዳል፡፡ አዛውንቷ ጥለውን በሐሳብ ከነጎዱ ቆይተዋል፡፡ ውጪ ውጪውን እያዩ ይተክዛሉ፡፡ በዚህ መሀል አንደኛው ጎልማሳ፣ ‹‹ኧረ ለመሆኑ ሁሉም ቦታ እንዲህ ሐሳባችንን በሰላም ብንለዋወጥ ምን ይከፋ ነበር? አለመነጋገርና አለመደማመጥ የወለዱት በሽታ እኮ ነው የሚያናጅሰን፡፡ እኔማ እዚህ ፌስቡክና ቲክቶክ የሚባል ነገር ውስጥ ገባ ብዬ ቃኘት ቃኘት ሳደርግ፣ በኢትዮጵያውያን ስም የሚነጋገሩት ኢትዮጵያውያን አይመስሉኝም…›› አለ፡፡ አንዷ ወጣት ደግሞ፣ ‹‹ማኅበራዊ ሚዲያ የተፈጠረው ፈጣን መረጃ ለማግኘትና ለመስጠት ነበር፡፡ አሁንማ በሕይወት ያለ ሰው ሳይቀር ድንገት ‹ሞተ› ትባላላችሁ፡፡ በቀደም ዕለት አንድ ታዋቂ ድምፃዊ የነበረ፣ አሁን ደግሞ ሰባኪ የሆነ ሰው በፌስቡክ ገድለው ‹RIP› ወይም ‹ነፍስህ በሰላም ትረፍ› እያሉ ሲያረዱን ደነገጥኩ፡፡ ቆይቶ ኧረ በሕይወት አለ ተባለ፡፡ እንዲያው ምን ይሻለን ይሆን?›› አለች፡፡ ይኼኔ አዛውንቷ ከነጎዱበት ሐሳብ ተመልሰው፣ ‹‹እኔማ የምፈራው በመጽሐፉ ውስጥ የተባሉት የመጨረሻው ዘመን ምልክቶች በሙሉ እዚህ አገር ውስጥ መታየት እንዳይጀምሩ ነው…›› ካሉ በኋላ ‹ወራጅ› ብለው ተሰናበቱን፡፡ አባባላቸው አስደናቂም አስገራሚም ሆነ መሰል ሁላችንም ፀጥ አልን፡፡ ይሻላል!

ወደ መዳረሻችን ተቃርበናል፡፡ ይህን ሁሉ መንገድ ስንጓዝ ድምፁ ያልተሰማ መልከ መልካም ወጣት፣ ‹‹ነፃነትና ኃላፊነት እርስ በርስ የሚጠባበቁ መሆን ሲገባቸው፣ በነፃነትና በመብት ስም አገር የሚበድሉና ሕዝብ የሚያስለቅሱ ጉልበተኞች ጉዳይ መላ ካልተፈለገለት ተስፋ ቢስ ሆነን እንዳንቀር እሰጋለሁ…›› ከማለቱ ወይዘሮዋ ሳቅ እያለች፣ ‹‹ነፃነትህንም ሆነ መብትህን የምታስከብረው አንተ ብቻ ነህ፡፡ ሌላው ላይ አትድረስ አንተ ላይም እንዳይደርሱብህ አትፍቀድ፡፡ መብትና ግዴታ ተመጋጋቢ መሆን የሚችሉት በዚህ መንገድ እንጂ በማሳሰቢያ ብዛት እንዳልሆነ ታሪካችን ከበቂ በላይ ነግሮናል…›› ብላ ዙሩን ስታከረው፣ ‹‹እመቤት ሐሳብሽ መልካም ቢመስልም ነውጠኝነት ይታይብሻል…›› ብሎ አንድ ጎልማሳ ጨዋታውን ተቀላቀለ፡፡ ‹‹ነውጠኝነት በየቦታው የተበራከተው እኮ አንድም መብትን ለማስከበር አንድም የያዙትን አስጠብቆ ለማስቀጠል መሆኑ ካልገባን ፖለቲካ መቼም አይገባንም…›› ብላ ወይዘሮዋ ስትናገር ወያላው በሰለለ ድምፁ ‹‹መጨረሻ…›› ሲለን መገናኛ ደርሰን ነበር፡፡ አንድ ነገር ግን ውስጣችን ተሰንቅሮ ነበር፡፡ እሱም የነውጠኝነት አባዜ ነበር፡፡  መልካም ጉዞ!   

Latest Posts

- Advertisement -

ወቅታዊ ፅሑፎች

ትኩስ ዜናዎች ለማግኘት